ตอนที่ 213 มูนไลท์โซนาตา

ร้านเครื่องดนตรีชวีอวิ้น

ท่วงทำนองอ่อนหวานนุ่มนวลที่แฝงความโศกเศร้าจาง ๆ ดังแว่วออกมาจากห้องซ้อมดนตรีห้องหนึ่ง ปลายนิ้วเคาะลงบนลิ่มเปียโนบรรเลงเสียงอันแผ่วเบาและเงียบสงบ ราวกับกำลังเดินทอดน่องอยู่ริมทะเลสาบใต้แสงจันทร์

คนที่มีความรู้เรื่องดนตรีคลาสสิกอยู่บ้างย่อมรู้ว่านี่คือ "เปียโนโซนาตาหมายเลข 14 ในบันไดเสียง ซี ชาร์ป ไมเนอร์" ของเบโทเฟน ซึ่งบทเพลงนี้ยังมีอีกชื่อหนึ่งที่ผู้คนคุ้นเคยกันมากกว่า นั่นคือ "มูนไลท์โซนาตา"

ในแบบเรียนชั้นประถม มีเรื่องเล่าที่น่าสนใจมากเรื่องหนึ่งเกี่ยวกับเพลงนี้

เล่ากันว่าในฤดูใบไม้ร่วงปีหนึ่ง เบโทเฟนออกเดินทางท่องเที่ยวไปตามสถานที่ต่าง ๆ จนกระทั่งในค่ำคืนหนึ่ง เขามาถึงริมฝั่งแม่น้ำไรน์ และได้ยินเด็กสาวตาบอดคนหนึ่งกำลังเล่นเพลงของเขาอยู่