ตอนที่ 240 โลกแสนผุพัง ยังคงมีคนคอยปะชุน

ทีมงานที่รู้สึกเหน็ดเหนื่อยจากการถ่ายทำต่อเนื่องพากันนั่งพักอยู่ด้านข้าง โดยตั้งกล้องถ่ายวิดีโอยึดไว้กับพื้นเพื่อถ่ายทำต่อไป

เมื่อเสียงเพลงลอยแว่วมา คนทั้งสี่ก็เงยหน้าขึ้นมองร่างของคนตัวโตกับคนตัวเล็กที่นั่งอยู่ตรงหน้าประตูโดยไม่รู้ตัว

ดนตรีเป็นเสียงที่มหัศจรรย์จริง ๆ ตัวโน้ตที่เกิดจากการดีดสายผสานเป็นท่วงทำนองอันนุ่มนวลอ่อนหวาน เสียงของเด็กหนุ่มบริสุทธิ์กระจ่างใส ไร้สิ่งเจือปนใด ๆ ชวนให้ความโศกเศร้าและความคิดถึงจาง ๆ ผุดพรายขึ้นในใจโดยไม่รู้ตัว

ผู้กำกับรายการสองคนที่นั่งอยู่ด้วยกันสบตากัน แววตาของทั้งคู่เต็มไปด้วยความประหลาดใจ

เนื่องจากต้องออกแบบจังหวะการมีปฏิสัมพันธ์ในรายการตามบุคลิกของแขกรับเชิญแต่ละคน ก่อนเริ่มถ่ายทำรายการทั้งสองจึงศึกษาประวัติความเป็นมาของคนทั้งห้าคนมาล่วงหน้าแล้ว