ตอนที่ 376 ไวโอลินคู่ เพลงโหมโรง บาร์เบอร์แห่งเซบียา

ท่อนท้ายของบทเพลงจบลงตามท่วงทำนองที่คันชักค่อย ๆ ลากผ่านสาย ไร้ซึ่งเสียงกังวานหลงเหลือ เสียงปรบมือก็พลันดังกึกก้องขึ้น

"เป็นไงบ้างล่ะ ช่วงก่อนเหล่าลวี่โทรหาฉัน เล่าเรื่องเจ้าหนุ่มคนนี้ให้ฟัง วันนี้ได้มาดูสด ๆ เก่งกาจสมคำร่ำลือจริง ๆ ทั้งอารมณ์ทั้งภาพที่สื่อออกมา ยอดเยี่ยมไร้ที่ติเลย เหมือนฉันเห็นแสงจันทร์กำลังเริงระบำอยู่บนสายไวโอลินของเขาเลย"

"การเดินคันชักช่วงเปิดเพลงของเขาน่าสนใจมาก พลิ้วไหวคล่องแคล่ว เลียนแบบเทคนิคการประดับทำนองของดนตรีกวางตุ้ง มีชีวิตชีวาและเป็นธรรมชาติ เหนือกว่าฉันเสียอีก"

ไฉเซิ่งอันปรบมือตามฝูงชน ท่ามกลางเสียงปรบมือเขาได้ยินนักดนตรีชื่อดังระดับประเทศสองคนที่อยู่ข้าง ๆ กำลังแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกันโดยไม่ต้องเอียงหูฟังด้วยซ้ำ

สิ่งที่เรียกว่าเทคนิคการประดับทำนองเป็นกระบวนท่าหลักของดนตรีกวางตุ้ง คล้ายคลึงกับการแปรทำนองในดนตรีตะวันตก ทว่าก็ไม่ได้เหมือนกันทั้งหมดเสียทีเดียว มันคือการเพิ่มโน้ตประดับหรือกลุ่มโน้ตย่อยรอบ ๆ ทำนองเดิม เพื่อให้เสียงทำนองมีความไพเราะสมบูรณ์และขับเน้นอารมณ์เพลงได้ดียิ่งขึ้น