ตอนที่ 411 ไม่เสียใจที่ปล่อยวันเวลาล่วงเลยไปอย่างไร้ค่า

"นักเรียนลู่ ยังจำตอนที่ผมสัมภาษณ์คุณครั้งแรกได้ไหม ตอนนั้นคุณบอกว่าที่เขียนหนังสือก็เพื่อหาเงินกินข้าวเป็นหลัก แล้วตอนนี้ล่ะครับ เป้าหมายเปลี่ยนไปบ้างหรือยัง"

หลังมื้ออาหาร ลู่ชิงเฟิงเดินออกมาส่งนักข่าวทั้งสามคน

พอมาถึงหน้าประตูมหาวิทยาลัย จางฉี่หมิงกับหูหลี่ลี่ก็ขอตัวล่วงหน้าไปก่อน ซุนจื้อเชากับลู่ชิงเฟิงเดินตามหลังมา ระหว่างรอรถ ทั้งสองคนจึงยืนรำลึกความหลังกันอยู่ที่หน้าประตู

คำถามนี้ถือเป็นบทสรุปของการสัมภาษณ์อย่างไม่เป็นทางการในครั้งนี้

ซุนจื้อเชาตั้งใจว่าพอกลับไปจะเขียนรายงานข่าวทริปเยือนเป่ยต้าครั้งนี้สองฉบับ ฉบับหนึ่งแน่นอนว่าเป็นประเด็นเรื่องการแลกเปลี่ยนทางวัฒนธรรม ส่วนอีกฉบับจะชูเด็กหนุ่มตรงหน้าคนนี้เป็นแกนหลัก ผสมผสานฐานะของผู้เข้าร่วมกิจกรรม เพื่อช่วยประชาสัมพันธ์เขาทางอ้อม