ตอนที่ 424 Down By the Salley Garden

ฟลอราไม่ได้พูดเกินจริงเลย วิกเตอร์และวงของเขามีฝีมือการเล่นเครื่องดนตรีที่เก่งกาจชนิดหาตัวจับยาก ดูไม่เหมือนมือสมัครเล่นเลยสักนิด ส่วนตัววิกเตอร์ในฐานะนักร้องนำก็มีข้อได้เปรียบทางเชื้อชาติของคนผิวดำติดตัวมา น้ำเสียงที่ห้าวกร้าวและเปี่ยมพลังขับกล่อมเพลงคันทรีร็อกสุดคลาสสิกเพลงนี้ออกมาได้อย่างเร่าร้อนยิ่งขึ้น

นับว่ามีเอกลักษณ์เฉพาะตัวไม่เบา ผู้ชมในงานเองก็ให้การตอบรับอย่างล้นหลาม พอเพลงจบลง เสียงกรี๊ดและเสียงโห่ร้องชื่นชมก็ดังขึ้นไม่ขาดสาย

ฝรั่งมีข้อดีอยู่อย่างหนึ่ง ด้วยอิทธิพลจากสภาพแวดล้อมและวัฒนธรรมโดยรวม พวกเขาจึงเปิดเผยและเข้าสังคมได้อย่างกระตือรือร้นและคล่องแคล่วกว่า ยิ่งเป็นงานปาร์ตี้ในรั้วมหาวิทยาลัย บรรยากาศจึงยิ่งครึกครื้นเป็นพิเศษ

หลังจากวอร์มอัปบรรยากาศด้วยเพลงเก่าที่คุ้นหูกันดีไปเพลงหนึ่ง วิกเตอร์กับพวกพ้องก็เริ่มร้องเพลงที่แต่งขึ้นเอง

ลู่ชิงเฟิงตั้งใจฟัง พบว่าเพราะจนน่าประหลาดใจ แต่เมื่อเทียบกับคันทรีร็อกแล้ว สไตล์ของวงนี้ค่อนไปทางเซาเทิร์นร็อกมากกว่า