ตอนที่ 142 ยืนขึ้นได้แล้ว

เฉินเหยียนชะงักงันไป บนใบหน้าที่เปรอะเปื้อนคราบสกปรกฉายแววไม่อยากจะเชื่อออกมา

หลายปีมานี้ที่ดิ้นรนเอาชีวิตรอดในยุคสิ้นโลก เขาเคยชินกับการหลอกลวงหักหลังไปนานแล้ว ความปรารถนาดีที่เข้ามาอย่างกะทันหันจึงทำให้เขาถึงกับทำตัวไม่ถูก

คนในทีมทั้งหมดต่างก็อึ้งไปเช่นกัน จิตใต้สำนึกแวบแรกคิดว่ามีลับลมคมในอะไรแอบแฝงอยู่หรือไม่ ทว่าเมื่อสบเข้ากับดวงตาที่ใสกระจ่างและแฝงไว้ด้วยความไร้เดียงสาของเจียงไข่ ความคิดระแวงอันคับแคบนั้นก็ถูกกดข่มลงไปเงียบ ๆ