ตอนที่ 219 แย่งไม่ได้กันสักคน

ช่วงสายของวันรุ่งขึ้น ณ ระเบียงชั้นสองของบริษัททัวร์อี๋เย่

แสงแดดยามเช้าสาดส่องผ่านหน้าต่างกระจกบานใหญ่ เจียงเย่เอนกายอย่างเกียจคร้านอยู่บนเก้าอี้หวายโยกริมระเบียง ในมือถือถ้วยชาร้อนกรุ่นที่มีไอควันลอยเอื่อย

สายลมอ่อนพัดผ่าน ปอยผมหน้าผากไหวกระเพื่อมเบา ๆ ความจอแจของตัวเมืองเบื้องไกลถูกบานกระจกกั้นไว้ เหลือเพียงความสงบเงียบทั่วทั้งห้อง