ตอนที่ 312 ก็กะจะซัดแกนั่นแหละ

เจียงเย่ดึงทรงกลมทั้งสามสิบลูกไว้ พลางรีดเร้นความเร็วและความคล่องตัวออกมาถึงขีดสุด เขาพุ่งทะยานหลบหลีกไปตามช่องว่างระหว่างแขนยักษ์ หินที่ขว้างปา และเสียงคำรามอย่างหวาดเสียว ก่อนจะพุ่งทะยานขึ้นสูงดุจลูกศร แล่นเฉียดข้ามกำแพงเมืองสูงตระหง่านไปได้อย่างเฉียดฉิว หลุดพ้นจากวงล้อมที่หนาแน่นที่สุดของเหล่าคนยักษ์ในเมืองได้ชั่วคราว

คนยักษ์ตนพิเศษที่นั่งอยู่บนสันกำแพงเมืองทิศตะวันออกมองดูกลุ่ม "ก้อนเมฆ" ที่สามารถหลบหนีจากการปิดล้อมขนาดนั้นออกมาได้ แววตาอันเฉลียวฉลาดฉายแววประหลาดใจวูบหนึ่ง ก่อนจะขมวดคิ้วมุ่นเล็กน้อย ดูเหมือนจะไม่พอใจในความไร้ความสามารถของพวกพ้องอยู่บ้าง

เขาคิดว่ากลุ่ม "ก้อนเมฆ" ที่ตื่นตระหนกนี้จะเตลิดหนีไปไกล พ้นไปจากน่านฟ้าอันตรายแห่งนี้