ตอนที่ 368 เหมืองร้าง

ยานบินแล่นฝ่าเสียงคำรามต่ำไปราวหนึ่งชั่วโมง ในที่สุดก็ลงจอดอย่างมั่นคงตรงริมเหมืองแร่ขนาดยักษ์อันรกร้างไร้ผู้คน

ประตูห้องโดยสารเปิดออก ผู้คุมหุ่นยนต์ใช้เสียงอิเล็กทรอนิกส์เย็นชาเร่งเร้าให้นักโทษทุกคนรีบลงจากยาน

เมื่อก้าวเท้าลงสู่พื้นดิน ภาพที่ปรากฏสู่สายตาคือลานเหมืองอันกว้างใหญ่ไพศาล ราวกับทอดยาวไปจนสุดขอบฟ้า