ตอนที่ 477 รอดแล้ว

ร่างปนเปื้อนระดับห้า [อสูรกรงเล็บฉีก] ตัวหนึ่งที่มีขนาดค่อนข้างเล็กแต่ความเร็วสูงส่งจนน่าขนลุก ในที่สุดก็ทะลวงแนวป้องกันด้านหน้าที่จวนเจียนจะพังทลายลงมาได้ มันพุ่งตรงเข้ามายังลานกว้างราวกับสายฟ้าสีดำทมิฬ!

รยางค์ข้อปล้องอันแหลมคมดุจเคียวเล่มยักษ์ของมันตวัดฟาดออกไปอย่างดุดัน ซัดยานบินขนส่งคันหนึ่งที่กำลังจะทะยานขึ้นฟ้าจนพลิกคว่ำกลิ้งไปหลายตลบ ประตูห้องโดยสารบิดเบี้ยวผิดรูป พร้อมกับมีเสียงกรีดร้องด้วยความหวาดกลัวดังออกมาจากข้างใน

ผู้คุ้มกันมนุษย์สัตว์สองสามคนที่ตอบสนองอย่างว่องไวพังหน้าต่างกระโจนออกมาในจังหวะที่ยานบินกำลังคว่ำ ก่อนจะกลิ้งตัวลงกับพื้นอย่างทุลักทุเล โดยมีคนหนึ่งโซซัดโซเซพุ่งตรงมาทางที่พวกเจียงเย่ยืนอยู่พอดี