ตอนที่ 577 มิอาจฝืนเอา

เมื่อมองส่งแผ่นหลังของฉงเจินและหลินเฟิงลับหายไปตรงปลายทางสู่วัฏสงสาร ในใจของทุกคนต่างรู้สึกราวกับมีหินก้อนใหญ่ที่มองไม่เห็นกดทับไว้ อวลไปด้วยความหม่นหมองจาง ๆ ความอาลัยอาวรณ์ลึกซึ้ง และความรู้สึกซับซ้อนยากจะบรรยาย

การเดินทางเยือนยมโลกครั้งนี้ ได้เป็นประจักษ์พยานต่อความรู้สึกหนักอึ้งมากเหลือเกิน

ในตอนนั้น ยายเมิ่งที่นั่งนิ่งสงบมาตลอด ก็ทอดสายตามายังเจียงเย่