ตอนที่ 634 ศาลเจ้าเขา

พวกเจียงเย่ยืนมองหน้ากันอยู่ตรงทางเข้าหมู่บ้านอันว่างเปล่าที่อบอวลไปด้วยความเงียบสงัดชวนขนลุก ชั่วขณะนั้นต่างก็จับต้นชนปลายไม่ถูก

"นี่มันเกิดเรื่องอะไรขึ้นคะเนี่ย" เฉินหว่านฉืออดกระซิบถามด้วยความสงสัยไม่ได้ "พวกเราดูน่ากลัวขนาดนั้นเลยเหรอ"

ซุนเหวินจวินขมวดคิ้วแน่น กวาดสายตามองบานประตูหน้าต่างที่ปิดสนิทเหล่านั้น ก่อนจะเอ่ยเสียงเข้ม "ไม่ใช่ความน่ากลัว สายตาที่พวกเขามองพวกเรามันคือความหวาดกลัว เป็นความกลัวเหมือนได้เห็นสิ่งอัปมงคลบางอย่าง ต่างจากความระแวดระวังของนกและสัตว์ป่าที่เราเจอในป่าก่อนหน้านี้อย่างสิ้นเชิง"