ตอนที่ 641 เทพเซียนวิวาท มนุษย์รับเคราะห์

พวกเขาคิดจะหันหลังวิ่งหนีตามสัญชาตญาณ หนีไปจากอาณาบริเวณที่กำลังจะถูกหัตถ์สวรรค์ฟาดจนแหลกเป็นผงธุลี

ทว่าภายใต้ความหวาดกลัวขีดสุด ขาทั้งสองข้างกลับหนักอึ้งราวกับถูกถ่วงด้วยตะกั่ว หรือคล้ายถูกพลังที่มองไม่เห็นตอกตรึงไว้กับที่ ไม่อาจขยับเขยื้อนได้ตามสั่งแม้แต่น้อย

สองขาอ่อนเปลี้ยสั่นพั่บๆ ราวกับตะแกรงร่อนข้าว ได้แต่มองดูฝ่ามือยักษ์สีทองอร่ามที่แทบจะบดบังทั่วทั้งสายตา แผ่กลิ่นอายความน่าเกรงขามอันไร้ขอบเขตและการทำลายล้าง ทิ้งดิ่งลงมายังศีรษะของพวกเขาราวกับอุกกาบาต ยิ่งมายิ่งใกล้ ยิ่งมายิ่งใหญ่โต