ตอนที่ 687 หมอกขาวเลือนหาย

ยามตะวันตกดิน เมื่อแสงสุดท้ายสีแดงชาดกำลังจะถูกขอบฟ้ากลืนกิน เหล่าผู้เข้าร่วมที่ก้มหน้าก้มตาวิ่งหนีตายมาตลอดทางก็ต้องประหลาดใจระคนยินดี เมื่อพบว่าม่านหมอกสีเทาขาวเบื้องหลังที่ตามหลอกหลอนไล่ล่าพวกเขาราวกับพยาธิเกาะกระดูกมาทั้งวันนั้น บัดนี้เริ่มล่าถอยไปแล้ว

มันยังคงรักษาระดับความเร็วไว้คงที่ ทว่าทิศทางไม่ได้พุ่งตรงมาข้างหน้าอีกต่อไป แต่กลับค่อย ๆ หดตัวถอยร่นและสลายตัวไปด้านหลังเหมือนน้ำทะเลลดลง ราวกับว่าการสิ้นสุดของเวลากลางวันได้กระตุ้นกลไกบางอย่างที่บังคับให้มันต้องถอยจากไป

"หมอกขาว หมอกขาวกำลังถอยไปแล้ว!"