ตอนที่ 705 มาถึงซากหยกสลาย

ถังซิ่วพิงขอบเมฆมงคล มองม่านแสงออโรร่าบนนภาเบื้องไกลที่ถักทอขึ้นจากสายรุ้งพลิ้วไหวและแสงจันทร์หลอมรวม เปลี่ยนแปลงรูปร่างอยู่ตลอดเวลา อดไม่ได้ที่จะเอ่ยอุทานแผ่วเบาอีกครั้ง

"สวยเหลือเกิน บนโลกนี้จะมีทัศนียภาพแบบนี้อยู่ได้อย่างไร..."

สวีเฉาหัวเองก็สูดอากาศที่เจือกลิ่นหอมเย็นของมวลบุปผาเข้าลึก พยักหน้าเห็นพ้อง สายตายังคงจับจ้องทิวทัศน์ที่ถอยร่นไปด้านหลังอย่างรวดเร็ว