บทที่ 157 หลินอวี่ นายมาเป็นรองผู้กำกับการบริหารสิ

การที่หลินอวี่สนับสนุนเฉียนเฟิงนั้นมีเหตุผล

ประการแรกคืออยู่ขั้วเดียวกัน เขาและเฉียนเฟิงต่างก็เป็นคนสายเดียวกับเลขาธิการเมิ่ง ส่วนเว่ยฉวนจงเป็นคนสายเดียวกับนายกเทศมนตรีหม่า ใครเป็นมิตรใครเป็นศัตรูนั้นมองปราดเดียวก็รู้ชัด

ประการที่สองคือการตอบแทนบุญคุณ ตอนที่เขาอยู่ลู่เฉิง เฉียนเฟิงดีต่อเขาไม่น้อย ตอนนี้เขาได้เลื่อนขั้นมาอยู่กองกำกับการตำรวจเมืองแล้ว ก็จำเป็นต้องมีการตอบแทนบ้าง ทำแบบนี้ถึงจะเดินบนเส้นทางข้าราชการได้ยาวไกล

ประการสุดท้ายคือการยอมทุ่มเทเพื่อแสดงความจริงใจ เว่ยฉวนจงเปิดฉากโจมตีกลางที่ประชุมคณะกรรมการพรรคอย่างโจ่งแจ้งขนาดนี้ กลับไม่มีใครกล้าชนด้วยเลย ถึงแม้เฉียนเฟิงจะเอ่ยปาก ก็ต้องมีคนคอยรับลูกเข้าขากันอย่างแน่นอน แต่ถ้าทุกเรื่องต้องให้เจ้านายออกหน้าเองหมด แล้วจะมีลูกน้องไว้ทำไม เขาใช้การกระทำนี้เพื่อบอกเฉียนเฟิงว่า คนที่คุณปั้นมานั้นล้วนไม่ได้เรื่อง ถึงเวลาสำคัญก็ต้องพึ่งผมอยู่ดี!

คำพูดของหลินอวี่ที่สวนออกไป ทำให้เว่ยฉวนจงรู้สึกหวาดระแวงเป็นอย่างมาก ที่สำคัญคือสิ่งที่อีกฝ่ายพูดนั้นมีเหตุผล ผู้กำกับการเป็นผู้รับผิดชอบเรื่องบุคลากร เขาที่เป็นแค่รองผู้กำกับ ไม่ว่าจะพูดอะไรก็ฟังไม่ขึ้น