บทที่ 174 ความบังเอิญมากมายมารวมกัน ก็ไม่ใช่ความบังเอิญแล้ว!

เบื้องหน้าหลินอวี่คือถนนดินในชนบท

อาจจะเป็นเพราะอยู่ทางใต้ บนพื้นจึงยังมีมดเดินไปมา

หลินอวี่นั่งยองๆ สังเกตจุดที่รอยเท้าหายไปอย่างละเอียด โชคร้ายที่บนถนนสายนี้มีรอยล้อรถมากมาย ทั้งรอยล้อจักรยาน รอยล้อรถจักรยานยนต์ รอยล้อรถยนต์ ปะปนกันไปหมด ทำให้ไม่สามารถตัดสินได้ว่าฆาตกรใช้ยานพาหนะชนิดใดหลบหนี

หลินอวี่ลุกขึ้นยืน จู่ๆ ก็สังเกตเห็นอะไรบางอย่างในคูน้ำริมทาง

มีกุยช่ายกำหนึ่งปะปนอยู่ท่ามกลางกิ่งไม้แห้งและวัชพืช!