บทที่ 194 ผมมาเซ่นไหว้บรรพบุรุษ แต่คุณจะมาขุดหลุมศพเหรอ?

จะกลับบ้านแล้ว!

ความทรงจำที่หลินอวี่มีต่อบ้านเกิดคือความล้าหลัง

แม้จะอยู่ในมณฑลเดียวกัน แต่เศรษฐกิจของแถบซูเป่ย(ตอนเหนือของมณฑลซู)ก็เทียบกับซูหนาน(ตอนใต้ของมณฑลซู)ไม่ได้เลย โดยเฉพาะเมืองกั่งเฉิงบ้านเกิดของหลินอวี่ ขนาดเศรษฐกิจรั้งท้ายมณฑลด้วยซ้ำ

ฟ้ายังไม่ทันสาง แม่ก็ทำอาหารเช้าเสร็จแล้ว

สองพ่อลูกตระกูลหลินถูกปลุกให้ตื่น ช่วยกันขนของขวัญที่ซื้อมาตลอดหลายวันไปไว้ในรถ เก็บกวาดข้าวของเล็กน้อย พอไม่ถึงเจ็ดโมงก็ออกเดินทาง