บทที่ 288 แม่หลิน: ลูกชายฉันเป็นรองนายกเทศมนตรีแล้ว ไปสู่ขอถึงที่

หลินอวี่รู้สึกว่าในคำพูดของเลขาธิการหานมีความหมายแฝงอยู่

แต่สำหรับหลินอวี่ในตอนนี้ การได้ไปศึกษาต่อที่โรงเรียนพรรคนับว่าเป็นเรื่องดีอย่างแน่นอน

โรงเรียนพรรคในเมืองหลวง ไม่ใช่ว่าข้าราชการระดับรองอธิบดีคนไหนก็จะเข้าไปเรียนได้ง่ายๆ

หลังจากออกจากห้องทำงานของเลขาธิการหาน หลินอวี่ยังคงนึกถึงรอยยิ้มอันลึกซึ้งของอีกฝ่าย

โทรศัพท์มือถือในกระเป๋าดังขึ้น หยิบออกมาดูก็พบว่าเป็นแม่ของเขาโทรมา