บทที่ 296 ของขวัญที่หลินอวี่มอบให้คุณตาทั้งสองท่าน

สถานพักฟื้นของคุณตาทั้งสองท่านอยู่ไม่ไกลจากกันมากนัก

หลินอวี่และหลี่ซินหรานขนาบซ้ายขวา ราวกับกำลังเดินเล่นเป็นเพื่อนคุณตาฉู่

คุณน้าที่เดินตามหลังมา ทุกครั้งที่หันไปมองมักจะเบ้ปากใส่ ครอบครัวที่มีกันสามคน เธอรู้สึกว่าตัวเองเป็นส่วนเกิน จึงก้าวเท้ายาวๆ ล้วงกระเป๋าสองข้าง แล้วเร่งเร้าให้เดินเร็วขึ้น

หน้าประตูบ้านหลังเล็กมีรถจอดอยู่หลายคัน ข้างๆ มีเลขานุการ คนขับรถ และคนอื่นๆ ยืนอยู่ ดูเหมือนจะมีคนมาเยี่ยมคุณตาจ้าว

เมื่อเห็นคุณตาฉู่มาถึง คนในห้องรับแขกก็พากันลุกขึ้นยืน