บทที่ 341 ล้วนเรียกนายกเทศมนตรีหลินทั้งนั้น!

เลขาธิการพรรคประจำเมืองเอ่ยปาก ซ่งผิงหยวนจึงถูกบังคับให้ออกจากห้องประชุม

แม้ซ่งผิงหยวนจะถูกลงโทษเพราะทุจริตรับสินบน ทำผิดกฎหมายและวินัย แต่จี้หงปินและคนอื่นๆ ในศาลาว่าการเมืองไม่รู้เรื่องนี้ พวกเขาที่ถูกลงโทษพร้อมกับซ่งผิงหยวนต่างกลัวว่าคนต่อไปที่จะโดนจะเป็นตนเอง หลายคนถึงกับขาสั่น

ยังมีเลขาธิการคณะกรรมการพรรคประจำเมืองอย่างหวังปิ่งเทียน ที่ไม่กล้าแม้แต่จะสบตากับหลินอวี่แม้แต่วินาทีเดียว หัวใจเต้นโครมคราม ก้มหน้าต่ำราวกับนกกระจอกเทศที่พยายามซ่อนตัว

ข้าราชการต่างตกอยู่ในอาการตื่นตระหนก ความหวาดกลัวที่มีต่อหลินอวี่ในใจนั้นเกินกว่าหม่าเทียนเฉิงไปมาก

หลังการประชุมคณะกรรมการประจำพรรคขยายวงจบลง หลินอวี่พบว่าสายตาที่ข้าราชการทั้งเมืองมองตนเปลี่ยนไป หลายครั้งที่เดินสวนกัน อีกฝ่ายทำตัวเหมือนกระต่ายตื่นตูม มีคนหนึ่งรีบหลบจนหัวชนกำแพง