บทที่ 347 หม่าเทียนเฉิง: ผมโดนลงโทษอีกแล้วเหรอเนี่ย?

โรงเรียนพรรค

ในห้องเรียน หม่าเทียนเฉิงมีอารมณ์หดหู่ คิ้วขมวดเข้าหากัน

ก่อนที่จะมาโรงเรียนพรรคส่วนกลาง เขาเคยมีความหวังกับการมาเรียนครั้งนี้มาก แต่หลังจากเข้าเรียนแล้ว กลับถูกกระแทกอย่างหนัก

ระดับอธิบดีที่เขาเคยภาคภูมิใจกลับกลายเป็นเรื่องธรรมดามากในชั้นเรียน พอคิดจะลงสมัครเป็นหัวหน้าชั้น ผลสุดท้ายก็ถูกคนอื่นรับไปเป็นลูกน้องเสียได้

สิ่งที่ทำให้เขาไม่เข้าใจที่สุดคือเหตุไฟไหม้บริษัทที่ลู่เฉิง ซึ่งไม่ได้เกี่ยวอะไรกับเขาเลย แต่กลับโยนความรับผิดชอบมาที่หัวเขา โทษบันทึกความผิดที่เบื้องบนมอบให้ ยังแจ้งมาถึงโรงเรียนพรรค ทำให้เขามีชื่อเสียงโด่งดังในโรงเรียน กลายเป็นนักศึกษาเพียงคนเดียวที่ถูกตีกลับไปสู่จุดเริ่มต้นก่อนที่จะเรียนจบเสียอีก