บทที่ 358 หม่าเทียนเฉิง: ผมกลายเป็นตัวแทนไปแล้วหรือนี่?

หม่าเทียนเฉิงทอดสายตามองอาคารศาลาว่าการเมืองเบื้องหน้า ความรู้สึกคุ้นเคยระคนแปลกหน้าก่อตัวขึ้น อาคารรูปทรงสี่เหลี่ยมนี้ค่อยๆ ปลุกความทรงจำในอดีตให้หวนคืน ทั้งห้องทำงานที่คุ้นเคย ห้องประชุมที่เข้าบ่อยๆ รวมถึงวันเวลาอันยาวนานราวกับผ่านไปเป็นปีในโรงเรียนพรรค ช่างน่าสะท้อนใจยิ่งนัก!

ผมหม่าเทียนเฉิงกลับมาแล้ว!