บทที่ 362 หม่าเทียนเฉิง: แย่แล้ว หลินอวี่ยังไม่รู้ว่าผมยอมจำนนแล้ว!

เมื่อประกาศแต่งตั้งให้เลขาธิการหลี่ดำรงตำแหน่งหัวหน้าทีมตรวจเยี่ยมถูกเผยแพร่ออกไป ก็สร้างความตกตะลึงไปทั่วทั้งมณฑล!

การให้ผู้ที่มีตำแหน่งเป็นถึงรองเลขาธิการพรรคไปรับตำแหน่งหัวหน้าทีมตรวจเยี่ยมระดับอธิบดี ไม่ว่าจะมองมุมไหน นี่ก็คือการลดขั้นชัดๆ!

หม่าเทียนเฉิงเบิกตากว้างจ้องมองประกาศในคอมพิวเตอร์ ภายในใจเกิดคลื่นลมปั่นป่วนอย่างรุนแรง ตอนที่เลขาธิการหลี่มาหาเพื่อให้เขาออกหน้าเป็นทัพหน้า เขาก็รู้สึกทะแม่งๆ อยู่แล้ว บุคคลระดับบิ๊กอย่างเลขาธิการหลี่ยังต้องหลบอยู่เบื้องหลัง แสดงให้เห็นว่าเขาหวาดหวั่นต่อเบื้องหลังของหลินอวี่มากแค่ไหน เขาไม่อยากจะคิดเลยว่า หากวันนั้นเขายอมตกลงเป็นด่านหน้าให้ จุดจบของเขาในตอนนี้จะเป็นอย่างไร

เลขาฯ ขงสาวเท้าก้าวฉับๆ เข้ามาในห้องทำงาน เอ่ยอย่างร้อนรนว่า "ท่านนายกเทศมนตรีครับ ข่าวดีครับ!"

"ข่าวดีบ้าอะไรล่ะ รีบไปถามดูสิว่าท่านนายกเทศมนตรีหลินอยู่ที่ไหน ผมจะไปพบเขา" หม่าเทียนเฉิงผุดลุกขึ้น เขาต้องไปพบหลินอวี่ เขาปฏิเสธเลขาธิการหลี่ไปอย่างชัดเจนแล้วก็จริง แต่หลินอวี่ยังไม่รู้นี่นา ขืนพลอยฟ้าพลอยฝนโดนร่างแหไปด้วย เขาคงรับเคราะห์ฟรีแน่ พอเห็นเลขาของตนยังยืนเหม่อ จึงอดไม่ได้ที่จะวีนแตก "ยังจะยืนบื้ออยู่อีกทำไม ผมพูดไม่ชัดเจนพอหรือไง?"