บทที่ 375 ดินแดนมังกรผงาด คนคุ้นเคยของหลินอวี่

นับตั้งแต่เข้ารับราชการ หลินอวี่ก็ทำงานอยู่ที่ลู่เฉิงและกูซูมาโดยตลอด ตอนนี้ที่ใกล้จะต้องจากไปแล้ว ในใจจึงรู้สึกอาลัยอาวรณ์อยู่มาก

หลังจากทานอาหารเช้าฝีมือแม่เสร็จ หลินอวี่ก็ไม่ได้รีบร้อนไปทำงาน แต่ให้เสี่ยวหลิวขับรถตระเวนไปเรื่อยๆ เพื่อดูสถานที่ที่เขาเคยทำงานมาตลอดหลายปีนี้

เมื่อแสงแดดยามเช้าสาดส่องลงบนถนนในเมือง กระแสรถยนต์นับไม่ถ้วนก็หลั่งไหลมารวมกันเป็นสาย ราวกับริบบิ้นที่พลิ้วไหว ขบวนรถต่อท้ายกันยาวเหยียด เสียงแตรดังขึ้นเป็นระลอก หลินอวี่มองออกไปนอกหน้าต่างรถ อาคารหลายแห่งยังคงเหมือนเดิม ทั้งศาลาว่าการเมือง สะพานป๋อลู่ โรงเรียนมัธยมหมายเลขสอง และสวนสาธารณะถิงหลิน

เสี่ยวหลิวไม่ได้ขับรถเล่นอย่างไร้จุดหมาย เขาขับรถมาจอดที่หน้าสถานีตำรวจภูธรตำบลอวี้ซาน

เนื่องจากรัฐบาลอนุมัติให้สร้างเขตพัฒนาขึ้นในตำบลอวี้ซาน สถานีตำรวจแห่งนี้จึงถูกเปลี่ยนชื่อไปด้วย