บทที่ 387 ความขัดแย้งในที่ประชุม บรรยากาศในสำนักเปลี่ยนไปแล้ว

บนใบหน้าของอินเฉวียนเต๋อยังคงมีรอยยิ้มประดับอยู่ ราวกับว่านี่เป็นเพียงเรื่องเล็กน้อย

ผู้อำนวยการสำนักเฉินข่มความโกรธเอาไว้ น้ำเสียงเย็นเยียบราวกับน้ำแข็ง "นี่คือการประชุมเรื่องงาน ไม่ใช่ตลาดสด ที่จะมาพูดแทรกกันไปมาแบบนี้ ระเบียบวินัยในห้องประชุมยังจะเอากันอยู่ไหม เมื่อกี้ตอนที่รัฐมนตรีพูดในที่ประชุม มีใครกล้าพูดแทรกไหม?"

บรรดาหัวหน้ากองที่กำลังจดบันทึกการประชุมต่างพากันเงยหน้าขึ้นมา สีหน้าเต็มไปด้วยความประหลาดใจ ที่ผ่านมาผู้อำนวยการอินก็เสนอความคิดเห็นอยู่บ่อยครั้ง ผู้อำนวยการสำนักไม่เคยโกรธเลยสักครั้ง แล้ววันนี้มันเกิดอะไรขึ้น?

อินเฉวียนเต๋อเองก็ลอบตกใจอยู่ในใจ ไม่เข้าใจว่าทำไมเฉินตงฟางถึงได้มาเอาเรื่องเอาราวกับเขา เมื่อยังจับต้นชนปลายไม่ถูก จึงได้แต่เปิดฝาแก้วน้ำชาขึ้นมาจิบ แล้วก้มหน้าเงียบไม่พูดอะไรอีก ก่อนหน้านี้เขากับเฉินตงฟางต่างก็รักษามารยาทซึ่งกันและกันมาโดยตลอด

ท้ายที่สุดแล้ว เฉินตงฟางอาจจะถูกย้ายไปรับตำแหน่งรองผู้ว่าการมณฑลบริหารในท้องถิ่น ในอนาคตย่อมต้องมีเรื่องให้พึ่งพาสำนักบริหารเจ้าหน้าที่ส่วนที่สองอย่างแน่นอน การที่เขาได้เป็นผู้อำนวยการสำนักก็ถือเป็นผลดีต่อทั้งสองฝ่าย และนี่ก็คือเหตุผลที่เขากล้าทำตัวเป็นเจ้ากี้เจ้าการ