บทที่ 390 คำใบ้ของพ่อตา

วันนี้แม่ยายลงมือแสดงฝีมือทำอาหารด้วยตัวเอง หลี่ซินหรานกับน้าเล็กต่างก็ถูกเรียกไปช่วยงาน

เมื่อหลินอวี่เห็นว่าคุณตามีท่าทีง่วงซึม จึงประคองท่านเข้าไปพักผ่อนในห้องด้านใน จากนั้นก็ชงชาจีนร้อนๆ สองถ้วย ถ้วยหนึ่งวางไว้ในห้องคุณตา ส่วนอีกถ้วยยกไปให้พ่อตา

ทุกครั้งที่คุยกับพ่อตาเขามักจะรู้สึกประหม่าอยู่บ้าง เพราะมันไม่ใช่แค่การพูดคุยระหว่างพ่อตากับลูกเขย แต่ยังเหมือนผู้นำกำลังสังเกตผู้ใต้บังคับบัญชาด้วย บางครั้งเขาคิดอะไรอยู่ พ่อตาก็มองออกได้ในปราดเดียว ความกดดันที่มองไม่เห็นนี้ทำให้เขาต้องตื่นตัวอยู่ตลอดเวลา

"พ่อครับ ดื่มชาครับ"

"อืม"