บทที่ 407 หลักๆ คือพ่อตาไม่เห็นด้วย

ภายในห้องทิศเหนือของเรือนสี่ประสาน นายพลหลายนายกำลังล้อมวงพูดคุยกับผู้เฒ่าฉู่

หลินอวี่ชงชาหลายถ้วยแล้วยกเข้ามา "ท่านผู้นำทุกท่านครับ ที่นี่มีชาหลงจิ่งชั้นดี ลองชิมดูไหมครับ?"

นายพลหลายท่านล้วนมีรอยยิ้มที่หางตา ยกเว้นผู้อาวุโสฉีแล้ว นายพลที่ยังอยู่ในประจำการท่านอื่นๆ ไม่ค่อยรู้จักหลินอวี่มากนัก เพียงแต่รู้สึกว่าเจ้าหนุ่มคนนี้มีกลิ่นอายของทหารแฝงอยู่เช่นกัน

นายพลจงเอ่ยถามพร้อมรอยยิ้ม "เคยเป็นทหารมาเหรอ?"

หลินอวี่มีรอยยิ้มอบอุ่นประดับที่มุมปาก เขาตอบอย่างนอบน้อม "ท่านผู้นำครับ ผมไม่เคยเป็นทหารหรอกครับ แต่ตอนมหาวิทยาลัยผมเรียนโรงเรียนตำรวจมาสี่ปี ครูฝึกสมรรถภาพทางทหารและครูฝึกยุทธวิธีของผม ล้วนเป็นนายทหารระดับนายพันที่เกษียณอายุจากกองทัพมาแล้ว จะถือว่าเป็นครึ่งทหารก็ได้ครับ"