บทที่ 464 ตลาดพานเจียหยวน ปลอมตัวลงพื้นที่เจอคนคุ้นเคย

ตลาดพานเจียหยวนตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของสะพานพานเจียหยวน บนถนนวงแหวนรอบสามทิศตะวันออกสายใต้ของเมืองหลวง ในช่วงปีแรกๆ ทางฝั่งตะวันออกของคูเมืองมีเตาเผาพานเจีย ซึ่งได้ชื่อมาจากเจ้าของเตาเผาที่แซ่พาน ต่อมาเมื่อรัฐบาลราชวงศ์ชิงล่มสลาย ลูกหลานกองธงทั้งแปดจำนวนมากสูญเสียแหล่งรายได้ จึงเริ่มนำสมบัติล้ำค่าของบรรพบุรุษออกมาขาย จนค่อยๆ ก่อตัวกลายเป็นตลาดผีหรือตลาดมืดขึ้นมา

ในยุค 90 เมื่อมีแผงลอยเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ ที่นี่ก็ค่อยๆ กลายเป็นตลาดซื้อขายของเก่ามือสองที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ รัฐบาลจึงเริ่มเข้ามาแทรกแซงและจัดการ โดยให้ย้ายแผงลอยริมถนนเข้าไปอยู่ในพื้นที่ที่จัดไว้ให้ และเปลี่ยนชื่อเป็นตลาดสินค้ามือสองพานเจียหยวน

เนื่องจากเบาะแสการลักลอบนำวัตถุโบราณของพิพิธภัณฑ์พระราชวังต้องห้ามมาขายอยู่ที่ตลาดพานเจียหยวน หลินอวี่จึงพาสมาชิกทีมตรวจสอบมาที่นี่ แม้จะเป็นช่วงกลางวันแสกๆ แต่ผู้คนก็พลุกพล่านมาก แผงลอยที่วางขายงานฝีมือ ของสะสม และของตกแต่งต่างๆ มีให้เห็นอยู่ทุกหนทุกแห่ง

เครื่องหยกที่หาดูได้ยากจากภายนอก กลับมีวางขายเป็นร้อยชิ้นอยู่บนแผงลอยเพียงแผงเดียวที่นี่ ส่วนพวกเครื่องลายคราม หนังสือเก่า และภาพวาดอักษรพู่กันยิ่งไม่ต้องพูดถึง มีให้เลือกละลานตาไปหมด พอเดินเข้าไปถามราคาก็บอกว่าเป็นของสมัยราชวงศ์หมิงหรือราชวงศ์ชิง แผงขายเครื่องสำริดยิ่งโม้หนักเข้าไปใหญ่ แค่กระถางธูปธรรมดาๆ ก็สามารถผูกเรื่องโยงไปถึงยุคราชวงศ์โจวตะวันตกและราชวงศ์โจวตะวันออกได้หน้าตาเฉย

ผู้รับหน้าที่นำทางคือเจ้าหน้าที่ตรวจสอบกลุ่มที่สอง ป๋ายจิ้นจง เขาเป็นคนรูปร่างท้วมและช่างพูดช่างเจรจาเป็นอย่างมาก