บทที่ 489 หลินอวี่หนุนหลัง ตู้ซืออวี่ผู้แสนเบิกบาน

ยามอาทิตย์อัสดง แสงสุดท้ายราวกับผ้ากอซสีทองที่ถูกขยี้ สาดส่องผ่านหน้าต่างหอพักหญิงของสถาบันการละครกลาง สร้างเป็นจุดแสงสั้นยาวทอดยาวอยู่ภายในห้อง

ที่โต๊ะหนังสือริมหน้าต่าง หญิงสาวสี่คนที่สวมเสื้อสเวตเตอร์ตัวโคร่ง นั่งกอดเข่าอยู่บนเก้าอี้รวมตัวกัน พูดคุยถึงเป้าหมายหลังเรียนจบ

"เสี่ยวอวี่ เธอจะไม่เซ็นสัญญากับหยางจีคัลเจอร์จริงๆ เหรอ?"

"ใช่สิ ปล่อยโอกาสดีๆ แบบนี้ไปเปล่าๆ น่าเสียดายออก"

"พวกเธอสองคนจะไปเป็นห่วงอะไรมั่วซั่ว เสี่ยวอวี่อยากเซ็นกับที่ไหนก็เรื่องของเธอสิ ถ้าไม่ไหวจริงๆ ก็ไปต่งเต๋อคัลเจอร์กับฉันเลย!"