บทที่ 516 รองนายกเทศมนตรีผังกระโดดลงหลุมอีกแล้ว

เมืองหลวงในเดือนเจ็ด ทั้งเมืองราวกับเป็นเตาอบ

แสงแดดแผดเผาสาดส่องลงบนอาคารสีเขียวสลับเหลืองของโรงเรียนพรรคส่วนกลาง

คลื่นความร้อนพุ่งทะลักออกมาราวกับไอน้ำจากซึ้งนึ่งที่เพิ่งเปิดฝา พัดพาเอาลมหายใจร้อนระอุมาปะทะใบหน้า บรรดานักศึกษาที่สวมชุดสูทเนี้ยบเพิ่งจะก้าวลงจากรถปรับอากาศ อากาศร้อนจัดก็ครอบคลุมลงมาราวกับตาข่ายที่ไร้ช่องโหว่ เพียงแค่เดินไม่กี่ก้าว หยาดเหงื่อบางๆ ก็ผุดซึมขึ้นตามขมับ

หลังจากนักศึกษาหลักสูตรอบรมขั้นสูงรุ่นใหม่มารายงานตัวเสร็จ ต่างก็พากันหลบเข้าไปตากแอร์ในหอพัก

นักศึกษาบางคนที่เก่งเรื่องการเข้าสังคมก็เดินไปมาตามหอพัก และด้วยการชักนำของพวกเขา ทุกคนก็สนิทสนมกันอย่างรวดเร็ว