บทที่ 544 อาจารย์น้อยหลินสุดยอดไปเลย

หลินอวี่เดินไปมาเพื่อคอยดูแลจัดการความเรียบร้อยภายในห้องส่วนตัว และพบว่าบรรดาผู้หลักผู้ใหญ่เหล่านี้ก็ไม่ได้เป็นคนน่าเบื่อเลยสักนิด ระหว่างการสนทนาที่ลื่นไหลราวกับสายน้ำ มุกตลกที่ถูกปล่อยออกมาอย่างเป็นธรรมชาติก็ทำให้เขาอดไม่ได้ที่จะหลุดหัวเราะออกมา

หลังจากดื่มกันไปได้สักพัก เสียงแก้วกระทบกันก็ค่อยๆ ช้าลงและเบาลง เสียงหัวเราะก็ดูผ่อนคลายกว่าตอนที่เพิ่งมาถึง มีคนเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ จ้าวด๋ากงยกมือขึ้นทำท่าทางประกอบคำพูด แม้ท่าทางจะไม่ใหญ่โต แต่ก็แฝงไปด้วยความผ่อนคลายและเป็นกันเอง คนรอบข้างต่างก็โน้มตัวเข้ามาใกล้ตามจังหวะมือของเขา หัวไหล่ขยับขึ้นลงเบาๆ ตามเสียงหัวเราะอย่างรู้ใจกัน

ทันใดนั้น เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น

หลินอวี่รู้สึกสงสัยเล็กน้อย จึงลุกขึ้นเดินออกไปดู ก็พบว่าเจ้าของร้านยืนอยู่ข้างนอก ที่แท้ก็มีคนจากชั้นล่างอยากจะขึ้นมาชนแก้วดื่มอวยพร คนที่มาก็ไม่ใช่ระดับธรรมดา ผู้นำคือรองเลขาธิการพรรคประจำเมืองเฉวียนนั่นเอง

ภายในห้องส่วนตัว ทันทีที่หลินอวี่เดินออกไป ก็มีคนเริ่มพูดถึงเขาทันที