บทที่ 558 เหยาหงหนีเอาตัวรอด หลินอวี่ชุบมือเปิบ

วันต่อมา ความแรงของฝนไม่ได้ลดลงเลยแม้แต่น้อย ยังคงเทกระหน่ำลงมาไม่ขาดสาย

ระหว่างฟ้าดินราวกับถูกปกคลุมด้วยม่านน้ำขนาดใหญ่ เสียงฝนตกหนักดังซู่ซ่าแทบไม่มีจังหวะหยุดพัก เม็ดฝนสาดกระทบพื้นจนน้ำแตกกระจายเป็นวง

ระบบระบายน้ำในหมู่บ้านที่หลินอวี่อาศัยอยู่เห็นได้ชัดว่าผ่านการออกแบบมาอย่างพิถีพิถัน แม้ฝนจะตกหนักตลอดทั้งคืน แต่บนพื้นก็แทบจะไม่มีน้ำขังเลย

เลขานุการฉินมารออยู่ข้างรถตั้งนานแล้ว มือข้างหนึ่งถือร่มของตัวเองไว้อย่างมั่นคง ส่วนมืออีกข้างก็รับร่มที่ท่านผู้นำส่งมาให้อย่างเป็นธรรมชาติ ร่มทั้งสองคันไขว้กันกลางอากาศ ช่วยบังฝนที่เทกระหน่ำให้หลินอวี่ จนกระทั่งเขาก้มตัวเข้าไปนั่งในรถ เลขานุการฉินถึงได้ค่อยๆ หุบร่มลง

เมื่อขึ้นรถ เลขานุการฉินก็คาดเข็มขัดนิรภัยพลางหันหน้ามาพูดว่า ท่านผู้นำครับ กรมอุตุนิยมวิทยาพยากรณ์ว่าวันนี้พายุฝนจะตกหนักต่อเนื่องไปทั้งวัน ตามประสบการณ์ที่ผ่านมา พื้นที่ลุ่มต่ำบางแห่งคงต้องถูกน้ำท่วมอีกแน่ครับ