บทที่ 593 มาที่สำนักที่สอง ถามไถ่สถานการณ์ข้าราชการมณฑลซู

สถานการณ์ 'หมดอำนาจวาสนาก็หมดความสำคัญ' ที่เกิดขึ้นในลู่เฉิง เป็นเสมือนสัญญาณเตือนภัยสำหรับหลินอวี่

แตกต่างจากข้าราชการคนอื่นๆ ที่มักจะใช้เวลาหลายปีในการค่อยๆ เลื่อนขั้น และสั่งสมรากฐานอันลึกซึ้งในท้องถิ่น ความเร็วในการเลื่อนตำแหน่งของเขานั้นเร็วกว่าคนอื่นมาก ทุกย่างก้าวอาศัยผลงานเพื่อก้าวกระโดดอย่างรวดเร็ว การเลื่อนขั้นที่รวดเร็วเช่นนี้ แม้จะทำให้เขามีรากฐานที่ค่อนข้างมั่นคงในระบบตำรวจ แต่รากฐานในแวดวงอื่นๆ กลับค่อนข้างเปราะบาง

เรื่องนี้ทำให้หลินอวี่อดไม่ได้ที่จะคิดทบทวนอย่างลึกซึ้ง หากในอนาคตต้องถูกโยกย้ายออกจากเมืองหลวงไปรับตำแหน่งที่อื่น ตัวเขาจะยังคงเหลืออะไรทิ้งไว้ในเมืองหลวงได้บ้าง?

จะซ้ำรอยเดิมที่ลู่เฉิงหรือเปล่า คนที่เขาเคยเลื่อนขั้นให้จะถูกกีดกันไปอยู่ชายขอบอีกหรือไม่?

หลังจากไตร่ตรองซ้ำแล้วซ้ำเล่า หลินอวี่ก็ตัดสินใจใช้สำนักที่สองเป็นจุดทดลอง สำนักนี้กุมอำนาจใหญ่ในการโยกย้ายข้าราชการระดับสูงในท้องถิ่น อำนาจการบริหารจัดการข้าราชการที่ขึ้นตรงต่อส่วนกลางทั้งหมดล้วนสังกัดอยู่ที่นี่ ในอนาคตต่อให้เขาต้องย้ายไปทำงานที่อื่น ก็ยังต้องสามารถส่งอิทธิพลต่อการตัดสินใจของสำนักที่สองได้