บทที่ 596 หลินอวี่ปฏิเสธ เขาไม่ผ่าน!

ทันทีที่หลินอวี่ก้าวเท้าเข้าไปในห้องทำงานของนายกเทศมนตรีถง สายตาของเขาก็ปะทะเข้ากับบริเวณโซฟาที่นายกเทศมนตรีถงกำลังนั่งอยู่ เขาจึงหยุดฝีเท้าลงทันทีแล้วถามเบาๆ ว่า นายกเทศมนตรีครับ คุณเรียกผมมามีธุระอะไรหรือเปล่าครับ?

มาๆ นั่งก่อน นายกเทศมนตรีถงดูเหมือนจะอารมณ์ดีเป็นพิเศษ บนใบหน้ามีรอยยิ้มปรากฏอยู่ หลังจากรอให้หลินอวี่นั่งลงแล้ว เขาก็ถามขึ้นอีกว่า การประชุมเมื่อครู่นี้เป็นยังไงบ้าง?

หลินอวี่รายงานกระบวนการประชุมอย่างสรุปว่า การประชุมราบรื่นดีครับ ผมได้กำหนดงานให้ทุกคนเรียบร้อยแล้ว การพัฒนาโครงการใหญ่ขนาดนี้ จะอาศัยแค่กำลังของคนคนเดียวไม่ได้แน่นอน ต้องอาศัยความร่วมมือจากทุกฝ่าย หากท่านนายกเทศมนตรีสนใจ เดี๋ยวผมจะให้รองนายกเทศมนตรีหวังรายงานรายละเอียดให้ท่านทราบอีกทีนะครับ

นายกเทศมนตรีถงพยักหน้าเบาๆ คุยเรื่องนี้ไปเรื่อยๆ จนกระทั่งวกเข้าเรื่องผู้สมัครตำแหน่งรองนายกเทศมนตรี เขาเน้นย้ำน้ำเสียงว่า งานด้านบุคลากรมีโอกาสเกิดการเปลี่ยนแปลงได้ง่าย ควรจะรีบตัดสินใจให้เร็วเข้าหน่อย คุณว่ายังไง?

หลินอวี่ยิ้มถาม ฟังจากที่ท่านพูดแล้ว ดูเหมือนว่าในใจท่านคงจะมีคนที่เหมาะสมอยู่ในใจแล้วสินะครับ?