บทที่ 631 กลับลู่เฉิง

ปลายเดือนธันวาคม หลินอวี่พาภรรยาและลูกกลับลู่เฉิง ตอนเช้านั่งเครื่องบินไปลงที่สนามบินเซี่ยงไฮ้ แวะพักเปลี่ยนเครื่องเล็กน้อย ช่วงบ่ายวันเดียวกันก็เดินทางถึงหมู่บ้านเจียงหนานชุนเทียนอย่างราบรื่น

ท้องถนนยังคงคึกคักเหมือนในความทรงจำ สองข้างทางมีร้านค้าเรียงราย ผู้คนเดินขวักไขว่ไปมา คนหนุ่มสาวส่วนใหญ่สวมชุดยูนิฟอร์มโรงงานเหมือนกันหมด ดูเหมือนจะเป็นเวลาเลิกงานพอดี บริเวณหน้าหมู่บ้านก็เปลี่ยนไปจากเดิม ฝั่งตรงข้ามมีสถานีตำรวจแห่งใหม่เพิ่งสร้างเสร็จตั้งตระหง่านอยู่

หลินอวี่กับหลี่ซินหรานต่างคนต่างอุ้มลูกเดินขึ้นไปชั้นบน การกลับมาครั้งนี้เขาไม่ได้บอกใครล่วงหน้า เพียงแค่อยากวางสถานะทุกอย่างลง แล้วใช้ชีวิตเงียบๆ ในฐานะคนธรรมดาอยู่ที่บ้านสักสองวัน ตอนนี้มาถึงหน้าประตูบ้านแล้ว ถึงได้เอ่ยปากทักทายพ่อกับแม่

เมื่อหลินอวี่ขึ้นมาถึงชั้นบน ประตูบ้านก็เปิดออกแล้ว พ่อหลินกับแม่หลินกำลังง่วนกับการเก็บกวาดข้าวของอยู่ในบ้าน พอเดินมารับที่หน้าประตู ก็เห็นลูกชายกับลูกสะใภ้อุ้มทารกน้อยในห่อผ้าเข้ามาคนละคน สองสามีภรรยาวัยชราต่างก็ตื่นเต้นดีใจจนทำอะไรไม่ถูก

ลูกพ่อ!