บทที่ 647 ได้รับผลประโยชน์อย่างไม่คาดคิด

หลินอวี่จงใจปล่อยให้เลขาโจวคนนี้รอนานถึงครึ่งชั่วโมง กว่าจะยอมให้เข้ามาพบ

เมื่อโจวปินเดินเข้ามา ท่าทีหยิ่งยโสอวดดีอย่างเมื่อวานก็หายไปจนหมดสิ้น เขานั่งห่อไหล่ สายตาหลุบต่ำ ไม่กล้าแม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมา

หลินอวี่ใช้เวลาอ่านเอกสารข้อมูลทางเศรษฐกิจอยู่ถึงห้านาทีเต็ม ถึงค่อยเอ่ยปากถาม "ทำงานมานานแค่ไหนแล้ว"

"สิบ... สิบสองปีครับ!" โจวปินแอบชำเลืองมองสีหน้าของท่านนายกเทศมนตรีอย่างเงียบๆ เป็นเพราะผู้นำของเขาไม่ยอมรับในตัวนายกเทศมนตรีคนใหม่ เขาจึงพลอยไม่เห็นหัวไปด้วย แต่พอต้องมาเผชิญหน้ากันจริงๆ เขากลับรู้สึกไม่มั่นใจเอาเสียเลย

"ทำงานมาตั้งสิบสองปีแล้ว ยังไม่รู้กฎระเบียบพื้นฐานที่สุดอีกเหรอ? ใครให้สิทธิ์คุณมาทำตัวอวดเบ่งวางอำนาจในศาลาว่าการเมือง"