บทที่ 699 เหล่าซุน อย่าทำตัวเป็นไอ้ขี้ขลาด

แม้ว่ารัฐมนตรีหวังแห่งกระทรวงจัดตั้งของคณะกรรมการพรรคระดับมณฑลจะทำการวิจารณ์ตนเองไปแล้วก็ตาม แต่การเกิดข้อบกพร่องร้ายแรงในขั้นตอนการตรวจสอบบุคลากร จนส่งผลกระทบต่อกระบวนการประชุมคณะกรรมการประจำพรรคระดับมณฑล จะกลายเป็นรอยด่างพร้อยที่ไม่อาจลบเลือนไปจากตัวเขาได้

แม้จะยังไม่ถึงขั้นถูกลงโทษหรือถูกสั่งย้าย แต่ความตั้งใจเดิมที่อยากจะก้าวหน้าขึ้นไปอีกขั้นนั้น โดยพื้นฐานแล้วก็แทบจะเป็นไปไม่ได้อีกต่อไป

ดังนั้นหลังจากเลิกประชุม หวังเฉียงจึงยังคงนั่งเหม่อลอยอยู่ที่เดิม ทั้งร่างถูกปกคลุมไปด้วยความรู้สึกสูญเสียอย่างหนัก นับตั้งแต่หลินอวี่ถูกย้ายมาที่มณฑลหนานเจียง เขาก็รู้ดีว่าอีกฝ่ายคืออุปสรรคชิ้นใหญ่ที่สุดในการก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งรองเลขาธิการพรรคของเขา ทั้งที่เขาพยายามอย่างหนักเพื่อพลิกสถานการณ์ ถึงขั้นได้รับการสนับสนุนจากผู้ว่าการมณฑล ทว่าการประชุมคณะกรรมการประจำพรรคในวันนี้ แผนการทั้งหมดกลับถูกทำลายจนย่อยยับ ถึงขนาดที่หลินอวี่ยังไม่ได้เตรียมตัวรับมือด้วยซ้ำ เป็นเพียงแค่การตอบโต้แบบผ่านๆ เท่านั้น...

ตอนที่รองผู้ว่าการมณฑลฝ่ายบริหารจางเดินผ่านหวังเฉียงไป เขาไม่ได้เอ่ยคำปลอบใจเลยแม้แต่ครึ่งประโยค เดิมทีเขาก็มีความคิดหวังในตำแหน่งรองเลขาธิการพรรคอยู่แล้ว ตอนนี้หวังเฉียงถูกกดลงไป สำหรับเขาก็ถือเป็นเรื่องดีเช่นกัน

หลังจากแยกย้ายกับกรรมการประจำพรรคท่านอื่นๆ เลขาธิการพรรคซุนก็อดไม่ได้ที่จะบ่นหลินอวี่