บทที่ 756 จุดจบของคนทรยศ

ตอนที่ตี๋อีชิงมองไปที่หลินอวี่ สายตาก็หลบเลี่ยงอย่างไม่รู้ตัว เขาหันไปมองผู้ว่าการโอวหยาง แต่กลับถูกสายตาดุดันบีบคั้นของอีกฝ่ายกดดันจนเงยหน้าไม่ขึ้น เขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ในที่สุดก็จำต้องฝืนใจเอ่ยปาก "ความหมายของผู้ว่าการโอวหยางผมเข้าใจแล้วครับ ท่านเห็นใจที่สหายหลินอวี่มีภาระหนักและงานรัดตัว ก็เลยอยากจะช่วยลดภาระให้สหายหลินอวี่ จุดประสงค์นี้เป็นเรื่องดีอย่างไม่ต้องสงสัยเลยครับ ผมคิดว่าเรื่องนี้สามารถนำมาหารือกันได้ครับ"

บนใบหน้าของกรรมการประจำพรรคท่านอื่นๆ ต่างก็เผยสีหน้าที่มีนัยลึกซึ้งออกมาให้เห็น หลินอวี่เพิ่งจะเป็นแกนนำออกเสียงสนับสนุนการเสนอชื่อตี๋อีชิงให้เป็นผู้ลงสมัครตำแหน่งเลขาธิการคณะกรรมการตรวจสอบวินัยไปหมาดๆ คล้อยหลังไม่ทันไรตี๋อีชิงก็ตลบหลังเล่นงานเข้าให้ ปากก็พร่ำบอกว่าจะช่วยลดภาระให้หลินอวี่ ข้ออ้างที่ฟังดูดีแต่จอมปลอมแบบนี้ มันหลอกคนเป็นไอ้โง่ชัดๆ

ในแวดวงข้าราชการ คำว่าเวลาว่างอีกนัยหนึ่งก็คือการถูกเตะโด่งให้พ้นทางนั่นเอง!

มีเพียงคนที่มีอำนาจที่แท้จริงอยู่ในมือ และแบกรับภาระหน้าที่อันหนักอึ้งไว้บนบ่าเท่านั้น ถึงจะมีงานให้ทำจนล้นมือ