บทที่ 797 กลับบ้าน การประเมินโอวหยางของพ่อตา

เนื่องจากติดประชุมที่สำนักงานตัวแทนประจำเมืองหลวง ทำให้หลินอวี่กลับถึงบ้านช้าไปหน่อย พอมาถึงก็เห็นรถประจำตำแหน่งของพ่อตาจอดอยู่ในลานบ้านแล้ว

เพิ่งจะก้าวพ้นประตู หลินอวี่ก็ถูกน้าสาวพบเข้าพอดี

วันนี้สาวน้อยผู้ร่าเริงสวมเสื้อไหมพรมคอเต่าเข้ารูปสีโอ๊ตมีล ขับเน้นช่วงไหล่และลำคอให้ดูเรียวระหง สวมทับด้วยเสื้อคลุมคาร์ดิแกนผ้าแคชเมียร์ทรงหลวมสีขาวครีม แขนเสื้อถูกถกขึ้นมาถึงข้อศอกอย่างลวกๆ เผยให้เห็นข้อมือขาวเนียน เมื่อเห็นหลินอวี่ เธอก็ร้องทักด้วยความดีใจ

"เสี่ยวหลินจื่อ! กลับมาแล้วเหรอ!"