บทที่ 815 ลูกพลับนิ่มบนแผ่นเหล็ก

หลังจากการประชุมสิ้นสุดลง หลินอวี่ก็เริ่มจัดเตรียมการพูดคุยแบบตัวต่อตัวกับสมาชิกในทีมผู้บริหาร ผ่านการสื่อสารแบบเผชิญหน้า เพื่อทำความเข้าใจจุดยืนที่แท้จริงและความคิดในใจของแต่ละคน ยิ่งไปกว่านั้นยังสามารถใช้วิธีการตั้งคำถาม เพื่อทำความเข้าใจความสามารถของแต่ละคนให้ลึกซึ้งยิ่งขึ้น และแยกแยะพรสวรรค์ของพวกเขา วิธีนี้ถือเป็นไม้ตายในการดูคนและใช้คนของหลินอวี่

คนที่ถูกเรียกมาพูดคุยเป็นคนแรกคือรองผู้ว่าการเฉียน สำหรับคนที่เลขาธิการพรรคหงให้ความสำคัญคนนี้ หลินอวี่ยึดหลักการทำงานแบบตรงไปตรงมาตั้งแต่ต้นจนจบ และแอบระแวดระวังอยู่ในใจบ้าง ตัวอย่างของรองผู้ว่าการมณฑลฝ่ายบริหารที่ได้เลื่อนขึ้นเป็นตัวจริงมีให้เห็นอยู่ไม่น้อย เขาไม่อยากสร้างคู่แข่งที่แข็งแกร่งขึ้นมาให้ตัวเอง หลังจากฟังรองผู้ว่าการเฉียนรายงานเรื่องงานที่รับผิดชอบจบ หลินอวี่ก็ไม่ได้ทักทายปราศรัยอะไรให้มากความ สั่งให้เขากลับไปทันที

คนที่เดินเข้ามาเป็นคนต่อไปคือลู่เหอผิง รองผู้ว่าการมณฑลควบตำแหน่งเลขาธิการพรรคเมืองจูเจียง เพิ่งจะก้าวเท้าเข้ามาในห้อง บนใบหน้าของคนคนนี้ก็เต็มไปด้วยรอยยิ้มกระตือรือร้น พอเปิดปากก็พยายามตีสนิทกับหลินอวี่ทันที เมืองจูเจียงกับเมืองหลินกั่งมีอาณาเขตติดต่อกัน ทั้งสองเมืองมีการไปมาหาสู่กันอย่างใกล้ชิด และมีความร่วมมือกันมาโดยตลอด โดยเฉพาะอย่างยิ่งการก่อสร้างเขตอ่าวกว่างตงฮ่องกงมาเก๊า ซึ่งเดิมทีก็มีเมืองหลินกั่งเป็นศูนย์กลาง โดยอาศัยความได้เปรียบด้านทรัพยากรของฮ่องกงและมาเก๊าเพื่อกระจายความเจริญและขับเคลื่อนการพัฒนาพื้นที่โดยรอบ

ในฐานะเลขาธิการพรรคเมืองจูเจียง เมื่อพูดถึงงานในด้านนี้ ลู่เหอผิงย่อมคุ้นเคยเป็นอย่างดี