บทที่ 92 หลินอวี่งัดข้อกับนายกเทศมนตรี

การแก้แค้นของนายกเทศมนตรีหวงมาถึงอย่างรวดเร็ว!

ตอนเที่ยงหลินอวี่เพิ่งจะปฏิเสธการปล่อยตัวคนไปหมาดๆ พอตกบ่ายนายกเทศมนตรีหวงก็เรียกประชุมหน่วยงานภายใต้สังกัดศาลาว่าการเมืองทันที แถมยังเจาะจงให้หลินอวี่มาเป็นตัวแทนของกองกำกับการตำรวจเข้าร่วมประชุมด้วย

บอกให้ไปตามพ่อมา ก็ไปตามมาจริงๆ แฮะ!

หลินอวี่อดสงสัยไม่ได้ว่านายกเทศมนตรีหวงอาจจะแอบฟังโทรศัพท์อยู่แน่ๆ

แต่ถึงแม้จะเป็นงานเลี้ยงหงเหมิน หลินอวี่ก็ไม่ได้รู้สึกหวาดกลัวเลยสักนิด การที่อีกฝ่ายแก้แค้นอย่างโจ่งแจ้งแบบนี้ กลับยิ่งพิสูจน์ให้เห็นว่าหลู่เฉียงที่จางเยี่ยนจับมานั้นมีความสำคัญมากแค่ไหน

ณ ห้องประชุม ตอนที่หลินอวี่มาถึง ก็มีคนมานั่งรออยู่หลายคนแล้ว

หน่วยงานที่อยู่ภายใต้การดูแลโดยตรงของศาลาว่าการเมืองมีอยู่ยี่สิบกว่าหน่วยงาน กองกำกับการตำรวจก็เป็นเพียงหนึ่งในนั้น

ทันทีที่หลินอวี่ปุ่มหน้ามา ก็ดึงดูดความสนใจของใครหลายคนได้ในทันที

กวนหงเหมียนจากสำนักงานการศึกษาคอยลอบสังเกตหลินอวี่อยู่เงียบๆ

"สวัสดีครับผู้อำนวยการกวน"

"สวัสดีค่ะรองผู้กำกับหลิน"

คนนี้หลินอวี่รู้จัก เธอเป็นผู้อำนวยการหญิงเพียงคนเดียวในหน่วยงานรัฐบาล แถมยังดูแลเรื่องการศึกษาอีกด้วย

ผู้อำนวยการสำนักงานคลังที่นั่งอยู่ข้างกวนหงเหมียนพูดขึ้นยิ้มๆ "รองผู้กำกับหลินคนนี้ยังหนุ่มยังแน่นแถมยังใจร้อน ทำเอานายกเทศมนตรีหวงไม่ค่อยพอใจเท่าไหร่นะครับ"

กวนหงเหมียนถามด้วยความประหลาดใจ "เกิดเรื่องอะไรขึ้นเหรอคะ?"

ผู้อำนวยการสำนักงานคลังยิ้มแต่ไม่ตอบ เมื่อตอนเที่ยงในงานเลี้ยงส่วนตัว เขาได้ยินหลินอวี่สั่งสอนลูกชายนายกเทศมนตรีหวงด้วยถ้อยคำที่หนักแน่นและตรงไปตรงมาอย่างชัดเจน ตอนนั้นหน้านายกเทศมนตรีหวงเขียวปั๊ดเลย บวกกับที่ลูกชายตัวดีไปฟ้องใส่สีตีไข่อีก ก็เลยเป็นสาเหตุให้เกิดการประชุมในวันนี้ขึ้น

สำหรับหลินอวี่แล้ว ผู้อำนวยการสำนักงานคลังไม่ค่อยเห็นด้วยเท่าไหร่ การที่ผู้บริหารระดับสูงต่อสู้ฟาดฟันกัน มันเป็นเรื่องปกติ แต่คุณเป็นแค่ผู้กำกับการตำรวจจะเข้ามายุ่งทำไม นี่มันรนหาที่ตายชัดๆ แถมยังเป็นแค่รองผู้กำกับการด้วยซ้ำ!

คนที่ตอนแรกคิดจะเข้าไปทำความรู้จักกับหลินอวี่ พอเห็นสถานการณ์แบบนี้ ก็พากันถอยกรูดไปตามๆ กัน

"รองผู้กำกับหลินครับ ที่นั่งของคุณอยู่ตรงนี้ครับ" รองผู้อำนวยการสำนักงานศาลาว่าการเมืองผายมือเชิญหลินอวี่ไปที่นั่งแถวที่สามค่อนไปทางด้านหลัง

หลินอวี่แสดงสีหน้าไม่พอใจ

ทำไมถึงมีแค่ผู้กำกับการตำรวจเท่านั้นที่สามารถควบตำแหน่งรองนายกเทศมนตรีได้ ก็เพราะกองกำกับการตำรวจมีอำนาจมากที่สุดในบรรดาหน่วยงานรัฐบาลยังไงล่ะ!

ตอนนี้เขามาในฐานะตัวแทนของกองกำกับการตำรวจ!

ถึงจะไม่ได้นั่งแถวแรก แต่ก็ไม่น่าจะจัดที่นั่งให้อยู่หลังขนาดนั้นมั้ง

นี่มันจงใจหักหน้ากันชัดๆ?

หลินอวี่เอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชา "สำนักงานพวกคุณจัดที่นั่งแบบนี้เหรอครับ?"

ชายคนนั้นยิ้มตอบ "คุณก็เป็นแค่รองผู้กำกับการตำรวจ ส่วนคนที่นั่งอยู่ที่นี่ล้วนเป็นเบอร์หนึ่งของแต่ละหน่วยงานทั้งนั้น คุณตำแหน่งต่ำสุด ตามหลักแล้วก็..."

"ผมมาประชุมในฐานะตัวแทนของกองกำกับการตำรวจ ถ้าคุณคิดว่าผมไม่คู่ควร งั้นผมกลับล่ะนะ คุณไปเชิญผู้กำกับการของเรามาเองก็แล้วกัน!"

หลินอวี่ไม่ยอมอ่อนข้อให้ หันหลังเตรียมจะเดินออกไป

หลิวถิง ผู้อำนวยการสำนักงานที่ยืนดูเหตุการณ์อยู่เงียบๆ เริ่มร้อนใจ ถ้าไม่มีหลินอวี่ การประชุมวันนี้จะมีความหมายอะไรล่ะ!

"รองผู้กำกับหลิน? รองผู้กำกับหลินครับ! อย่าเพิ่งอารมณ์เสียไปเลยครับ เป็นความบกพร่องของเราเอง ที่นั่งของคุณอยู่ตรงนี้ครับ"

หลิวถิงชี้ไปที่ที่นั่งตรงกลางแถวแรก ซึ่งอยู่ติดกับเขาเลย

พูดจบก็รีบดึงหลินอวี่ไปนั่งที่

ผู้อำนวยการสำนักงานคลังหันไปพูดกับคนรอบข้างยิ้มๆ "คนหนุ่มก็เงี้ยแหละ ไม่ยอมเสียเปรียบใครหรอก"

ผู้อำนวยการสำนักงานผังเมืองเสริม "อย่าลืมสิ เขาควบตำแหน่งรองเลขาธิการคณะกรรมการการเมืองและกฎหมายด้วยนะ"

บรรดาผู้อำนวยการรอบๆ ต่างก็พากันพยักหน้าเห็นด้วย ถ้าไม่ได้ไปมีเรื่องกับนายกเทศมนตรีหวง หลินอวี่ก็คงกลายเป็นคนเนื้อหอมไปแล้ว

"ท่านนายกเทศมนตรีมากันแล้ว!"

ทุกคนรีบจัดแจงท่านั่งให้เรียบร้อย

ที่ประตู นายกเทศมนตรีหวงเดินนำหน้าเข้ามา ตามด้วยหลี่เฉิง และมีคนเดินตามมาอีกสี่ห้าคน ทุกคนเดินตรงไปนั่งที่โต๊ะประธาน

พอนายกเทศมนตรีหวงเห็นหลินอวี่ก็ขมวดคิ้ว ขยับไมโครโฟนให้เข้าที่

"ช่วงนี้ความสงบเรียบร้อยในเมืองลู่เฉิงของเราวุ่นวายมากเลยนะ มีการจับกุมคนไปทั่ว แต่ฉันที่เป็นนายกเทศมนตรีกลับไม่รู้เรื่องอะไรเลย กองกำกับการตำรวจส่งคนมาหรือเปล่า!"

จะรีบร้อนไปไหนเนี่ย?

หลินอวี่ประหลาดใจเล็กน้อย ยกมือขึ้นบอก "นายกเทศมนตรีครับ ผมหลินอวี่จากกองกำกับการตำรวจครับ!"

นายกเทศมนตรีหวงทำหน้าเคร่งขรึม "กองกำกับการตำรวจของพวกคุณทำงานกันยังไง? สายด่วนนายกเทศมนตรีแทบจะไหม้แล้ว มีแต่คนโทรมาตลบหลังว่าพวกคุณจับคนมั่วซั่ว พวกคุณเป็นตำรวจหรือเป็นโจรกันแน่?"

ห้องประชุมเงียบกริบจนแทบจะได้ยินเสียงเข็มตก ทุกคนต่างไม่คาดคิดว่านายกเทศมนตรีจะเปิดฉากตำหนิรุนแรงขนาดนี้ ต่างพากันนั่งเงียบกริบ

หลินอวี่ตอบด้วยน้ำเสียงราบเรียบ "กองกำกับการตำรวจปฏิบัติหน้าที่รักษาความสงบเรียบร้อยตามคำสั่งของคณะกรรมการพรรคประจำเมืองครับ ผมไม่เข้าใจว่าที่นายกเทศมนตรีหวงพูดหมายความว่ายังไงครับ!"

นายกเทศมนตรีหวงตบโต๊ะดังปัง "พวกคุณฟังแต่คณะกรรมการพรรค แล้วไม่ฟังศาลาว่าการเมืองเลยใช่ไหม? ทำไมก่อนจะลงมือถึงไม่รายงาน? ฉันถามว่าทำไมถึงไม่รายงาน!"

"ท่านควรจะไปถามผู้กำกับหวังนะครับ เขาเป็นผู้กำกับการ การรายงานผู้บังคับบัญชาเป็นหน้าที่ของเขา ผมมีหน้าที่แค่ลงมือปฏิบัติครับ" หลินอวี่โยนบาปให้ผู้กำกับหวังรับหน้าไปเต็มๆ อย่างไม่ลังเล

"แก!" นายกเทศมนตรีหวงโกรธจนต้องตบโต๊ะอีกครั้ง นึกไม่ถึงว่าหลินอวี่จะฝีปากกล้าขนาดนี้ ทำเอาเขาเถียงไม่ออกเลยทีเดียว

หลี่เฉิงพูดขึ้นมาอย่างแนบเนียน "ปฏิบัติการของกองกำกับการตำรวจในครั้งนี้ ผมรับทราบดีครับ"

นายกเทศมนตรีหวงตวัดสายตาไปมองหลี่เฉิงอย่างไม่สบอารมณ์ ก็แค่ช่วยตามหาหลานสาวให้ ไม่จบไม่สิ้นสักทีนะ?

หลี่เฉิงกุมถ้วยชาด้วยสองมือ ไม่ได้พูดอะไรต่อ

นายกเทศมนตรีหวงเปลี่ยนเป้าหมาย โยนรายงานฉบับหนึ่งลงมา ทำหน้าดุ "ดูอัตราการปิดคดีของกองกำกับการตำรวจพวกคุณสิ ยังไม่ถึง 70% เลย มีแรงเหลือก็เอาไปทุ่มเทให้กับการคลี่คลายคดีซะ อย่าทำให้คนภายนอกมองว่าเมืองลู่เฉิงของเราเป็นเมืองแห่งอาชญากรรม!"

รายงานแผ่นหนึ่งปลิวมาตกอยู่ไม่ไกลจากหลินอวี่ เขากวาดสายตามองแวบหนึ่ง ก่อนจะพูดเหน็บแนม "นายกเทศมนตรีครับ ท่านเอาข้อมูลของปีที่แล้ว มาวิจารณ์ผลงานของปีนี้ มันจะดูไม่ค่อยสมเหตุสมผลเท่าไหร่นะครับ?"

นายกเทศมนตรีหวงขมวดคิ้ว "อย่ามาเถียงข้างๆ คูๆ กองกำกับการตำรวจของพวกคุณทำงานไม่ได้เรื่อง ฉันที่เป็นนายกเทศมนตรีจะตักเตือนไม่ได้เลยหรือไง?"

หลินอวี่ตอบกลับอย่างใจเย็น "บางทีนายกเทศมนตรีอาจจะงานยุ่งเกินไป เลยไม่ทราบว่าเมื่อปลายปีที่แล้ว กองกำกับการตำรวจของเราได้เปิดปฏิบัติการสะสางคดีเก่าที่คั่งค้างมานาน และคลี่คลายคดีไปได้หลายคดี ผมถึงบอกไงครับว่ารายงานในมือท่านมันไม่ถูกต้อง!"

นายกเทศมนตรีหวงหันขวับไปมองเลขานุการ ซึ่งก็คือรองผู้อำนวยการสำนักงานคนเมื่อกี้

แกปล่อยให้ฉันหน้าแตกขนาดนี้เลยเหรอ?

ตอนนี้เลขานุการเองก็กำลังมึนงงอยู่เหมือนกัน

ทำไมถึงมีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นได้ล่ะ

หรือว่าข้อมูลที่ซุนต้าจื้อทำไว้มันเป็นของปลอม?

บรรดาผู้อำนวยการหน่วยงานต่างๆ ที่นั่งอยู่ด้านล่างต่างก็ดูการปะทะฝีปากระหว่างผู้อำนวยการกับนายกเทศมนตรีอย่างเมามันส์

แถมยังไล่ต้อนนายกเทศมนตรีจนไปไม่เป็นอีกด้วย

หลี่เฉิงเอ่ยตำหนิเพื่อปกป้องหลินอวี่ "การทำงานของสำนักงานรัฐบาลมีความบกพร่องก็จริง แต่คุณก็ไม่ควรพูดจาก้าวร้าวใส่นายกเทศมนตรีแบบนั้น ยังไม่รีบขอโทษนายกเทศมนตรีอีก?"

หลินอวี่เข้าใจเจตนาของหลี่เฉิง จึงรีบเอ่ย "ขอโทษครับนายกเทศมนตรี ตำรวจอย่างพวกเราเป็นคนพูดตรงๆ อ้อมค้อมไม่เป็น ไม่รู้วิธีประจบประแจงท่าน..."

หน้าของนายกเทศมนตรีหวงตึงเปรี๊ยะ นี่มันคำขอโทษตรงไหน ไม่ต้องขอโทษจะดีกว่าไหม!

หลี่เฉิงเองก็จนปัญญา แต่เขาไม่เข้าใจมากกว่าว่าทำไมนายกเทศมนตรีหวงถึงต้องมาหาเรื่องหลินอวี่ให้ได้

แล้วหลินอวี่ก็ดันเป็นคนยอมหักไม่ยอมงอ ต้องเถียงกลับทุกประโยค

เรื่องในวันนี้ไม่ว่าใครจะถูกหรือผิด ทั้งคู่ก็ต้องเดือดร้อนอยู่ดี

นายกเทศมนตรีหวงเสียหน้าอย่างหนัก

ส่วนหลินอวี่ก็ไปล่วงเกินผู้บังคับบัญชา ซึ่งจะทำให้ผู้บริหารคนอื่นๆ มองเขาในแง่ลบ

หลี่เฉิงเสนอ "นายกเทศมนตรีครับ ผมขอเสนอให้พักการประชุมชั่วคราวครับ?"

สีหน้าของนายกเทศมนตรีหวงค่อยๆ อ่อนลง ตอนนี้เขาเองก็กลืนไม่เข้าคายไม่ออก วันนี้เขาดูออกแล้วว่าหลินอวี่มันเป็นพวกดื้อด้าน ไม่ยอมอ่อนข้อให้ใคร

มัวมาเถียงกับหลินอวี่ที่นี่ก็ไม่มีประโยชน์ สู้ไปปลดเขาออกจากการประชุมคณะกรรมการประจำพรรคเลยดีกว่า ให้เขารู้ซะบ้างว่าการล่วงเกินนายกเทศมนตรีมันมีจุดจบยังไง!

การประชุมเลิกแล้ว

ทุกคนต่างก็หลบหน้าหลบตาหลินอวี่เหมือนเห็นตัวเชื้อโรค พากันเดินหนีไปคนละทิศคนละทาง

หลินอวี่ไม่คิดเลยว่าพวกข้าราชการจะเป็นพวกประจบสอพลอขนาดนี้

พอทุกคนออกไปหมดแล้ว หลี่เฉิงก็เรียกหลินอวี่เข้าไปที่ห้องทำงานของเขา

"ไปเถียงกับนายกเทศมนตรี โง่จริงๆ!"

หลินอวี่ถอนหายใจ "คุณอาหลี่ครับ ผมก็ไม่อยากทำแบบนั้นหรอกครับ แต่คุณอาก็เห็นไม่ใช่เหรอครับ ว่าการประชุมวันนี้มันจงใจพุ่งเป้ามาที่ผมชัดๆ"

"เธอไปล่วงเกินเขาอีกแล้วเหรอ?" หลี่เฉิงเองก็สงสัย วันนี้นายกเทศมนตรีหวงทำตัวไม่มีความเป็นผู้ใหญ่เอาเสียเลย ถึงขนาดใช้อำนาจนายกเทศมนตรีมากดขี่ผู้กำกับการตำรวจ

หลินอวี่เล่าเรื่องที่จับหลู่เฉียงและลูกชายนายกเทศมนตรีหวงโทรมาขอให้ปล่อยตัวอย่างคร่าวๆ

หลี่เฉิงถามด้วยความประหลาดใจ "เธอหมายความว่าหลู่เฉียงที่ถูกจับ มีความเกี่ยวข้องกับนายกเทศมนตรีหวงงั้นเหรอ?"

หลินอวี่ครุ่นคิด "ดูจากปฏิกิริยาของนายกเทศมนตรีหวงแล้ว ผมว่าเรื่องนี้ไม่ธรรมดา เผลอๆ อาจจะสาวไปถึงตัวเขาด้วยซ้ำ"

ไม่งั้นนายกเทศมนตรีระดับนี้คงไม่ลนลานขนาดนี้หรอก อย่างน้อยๆ ลูกชายเขาก็หนีไม่พ้นแน่ๆ

หลี่เฉิงพิจารณาอย่างรอบคอบ "เรื่องนี้เธอจัดการเองไม่ได้หรอก ต้องหาโอกาสไปรายงานให้เลขาธิการลู่ทราบ และทางที่ดีอย่าเพิ่งลากนายกเทศมนตรีหวงเข้ามาเกี่ยว"

"ทำไมล่ะครับ?" หลินอวี่ไม่เข้าใจ ถ้านายกเทศมนตรีหวงล้ม คุณก็จะได้ขึ้นแทนไม่ใช่เหรอ!

หลี่เฉิงส่ายหน้า "เธอคิดว่าการจะโค่นนายกเทศมนตรีลงมันง่ายขนาดนั้นเลยเหรอ? ระดับนี้แล้ว ใครบ้างจะไม่มีคนหนุนหลัง ถ้าถึงขั้นนั้นจริงๆ มันคือการต่อสู้ของผู้มีอำนาจที่อยู่เบื้องหลัง อย่าว่าแต่ผู้กำกับการตำรวจเล็กๆ อย่างเธอเลย ขนาดเลขาธิการลู่ก็ยังแทรกแซงไม่ได้เลย"

หลินอวี่เข้าใจแล้ว นี่มันเกี่ยวข้องไปถึงระดับบิ๊กๆ ในมณฑลเลยนี่หว่า!