ตอนที่ 216 เหล้ากับการอดนอน ดับทุกข์และอิสรภาพ

น้ำเสียงอันเป็นเอกลักษณ์ของเสิ่นเจียงเสวี่ยบวกกับเนื้อเพลงที่บาดลึกถึงขั้วหัวใจ ดึงให้จางเสี่ยนกวงดำดิ่งสู่อารมณ์เพลงในทันที เขายื่นตัวไปข้างหน้าเล็กน้อยแล้วเอื้อมมือไปเร่งเสียงขึ้นอีกระดับโดยไม่รู้ตัว

ท่อนเพลงร้องถึงความรู้สึกลึกซึ้งที่ไม่อาจพูดได้เต็มปากว่ารัก และไม่อาจโกหกหัวใจตัวเอง

♪