ตอนที่ 233 มื้อค่ำของสองเราใต้แสงตะวันรอน (ต้น)

ถ้าไม่ใช่เพราะฉินฉางอานแต่งผลงานระดับมาสเตอร์พีซอย่าง "เครื่องลายคราม" ออกมา หลินจินเฟิงคงหน้าหนาพอที่จะรับฉางอานเป็นลูกศิษย์คนสุดท้ายไปแล้ว

แต่ดันแต่งผลงานระดับหอเกียรติยศที่แม้แต่ตัวเขาหลินจินเฟิงเองยังแต่งไม่ได้ออกมา คราวนี้ต่อให้หน้าหนาแค่ไหนก็คงไม่กล้าอ้าปากรับเป็นศิษย์

เว้นเสียแต่ว่าหลินจินเฟิงจะแต่งผลงานระดับขึ้นหอเกียรติยศที่เทียบชั้นกับ "เครื่องลายคราม" ได้เช่นกัน