ตอนที่ 279 ปีนั้นน่ะ เพิ่งจะอายุยี่สิบกว่าเอง

เสียงร้องของจางตงไหลเดิมทีก็ให้พลังและความกล้าหาญที่พิเศษแก่ผู้ฟังอยู่แล้ว ยามนี้พอเขาเป็นคนร้องเพลงแนวปลุกใจ พลังของมันจึงทวีคูณ ฟังจบแล้วก็ทำให้รู้สึกผ่อนคลายลงไปได้มากโข

"โชคดีจริงๆ ที่โลกนี้ยังมีดนตรีอยู่ ไม่อย่างนั้นคงมีคนเครียดจัดจนสติแตกไปกี่คนแล้วก็ไม่รู้..." หลังจากถานจิ้นฟังเพลงนี้จบ เขาก็กะว่าจะไปอาบน้ำนอน พรุ่งนี้จะได้ตื่นมารับวันใหม่อย่างสดใส

ทว่าในจังหวะที่ถานจิ้นกำลังจะวางมือถือลง เขาก็สะดุดตากับชื่อเพลงเพลงหนึ่งเข้า