ตอนที่ 321 พ่อทำงานเสร็จ หนูก็โตพอดี

"แม่ของแก... ประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์... เสียไปเมื่อสามเดือนก่อนครับ ช่วงที่ผมไปทำงานต่างเมือง ก็ให้คุณตากับคุณยายช่วยดูแลมาตลอด" พอพูดถึงตรงนี้ สีหน้าเหนื่อยล้าของชายวัยกลางคนก็แฝงร่องรอยความกร้านโลกที่กาลเวลาทิ้งไว้ "เดือนนี้ ย่าย่าเอาแต่บอกว่าอยากมาเจออาจารย์แทนแม่ อยากได้ลายเซ็นกับรูปถ่ายคู่ เพื่อทำตามความปรารถนาสุดท้ายของแม่แกให้เป็นจริง"

ชายวัยกลางคนยกมือประกบกันพลางค้อมตัวลง เผยความต่ำต้อยและเหนื่อยล้าของคนหาเช้ากินค่ำวัยกลางคนออกมาอย่างชัดเจน แววตายังแฝงความอิจฉาอยู่ลึกๆ

คนเราพอเทียบกันแล้วช่างต่างกันลิบลับ บางคนเกิดมาร่ำรวยมั่งคั่ง ในขณะที่บางคนต้องเหน็ดเหนื่อยตรากตรำไปทั้งชีวิต เพียงเพื่อประคับประคองครอบครัวให้อยู่รอดไปวันๆ