ตอนที่ 81
ตอนที่ 81 คู่กัดคู่ปรับ เปิดศึกปะทะคารม
minibunny · 3,979 ตัวอักษร
ฉินฉางอานเอ่ยคำพูดชวนอึ้ง "อาจารย์ซ่ง ลมอะไรหอบคุณมาล่ะครับเนี่ย หรือว่าไปนัดบอดล้มเหลวมาอีก เลยจะมาขอกำลังใจจากผม?"
ซ่งอานหลานได้ยินแบบนั้นก็หน้าแดงก่ำขึ้นมาทันที เธอเหยียบเท้าฉินฉางอานด้วยความขุ่นเคือง พลางกดเสียงต่ำจ้องเขาเขม็ง "พูดจาเพ้อเจ้ออะไรอีกล่ะคะ?"
ผู้กำกับเห็นอาจารย์ซ่ง ราชินีเพลงยอดนิยมผู้มีภาพลักษณ์นางพญาอันเย็นชา จู่ ๆ ก็เผยท่าทางมีอารมณ์เหมือนสาวน้อยออกมาแบบนั้น ก็ผุดรอยยิ้มอย่างเข้าใจ ราวกับรู้กระจ่างแจ้งแก่ใจ "ที่แท้ก็เป็นคู่ปรับคู่กัดกันนี่เอง..."
พูดจบ ผู้กำกับก็เดินเลี่ยงไปทางหลังเวที ไม่อยู่รบกวน "การสื่อสาร" อันแสนหวานชื่นของทั้งสองคน
เหยียบไปทีเดียวยังไม่หายแค้น ซ่งอานหลานจึงยื่นมือไปดึงหูฉินฉางอานพร้อมกับเอ่ยเตือน "ต่อไปอย่ามาหยอกฉันต่อหน้าคนเยอะ ๆ แบบนี้อีกนะ ไม่อย่างนั้นเจอนายเมื่อไหร่ ฉันจะตีเมื่อนั้นเลย"
"ยิ่งตียิ่งรัก ยิ่งด่ายิ่งผูกพันไงครับ" ฉินฉางอานส่งยิ้มกวนประสาทตามแบบฉบับของเขา
เฉินเหยียนเช่อที่กำลังเดินออกจากห้องอัดรายการบังเอิญเห็นภาพนี้เข้าพอดี เขาถึงกับตาเบิกกว้าง เทพีผู้เย็นชาอย่างราชินีเพลงซ่งเนี่ยนะ ถึงกับแตะเนื้อต้องตัวกับฉินฉางอานอย่างสนิทสนมขนาดนี้ ฟ้าจะถล่มแล้วหรือไงเนี่ย...
เฉินเหยียนเช่อรู้กฎเกณฑ์ของวงการนี้ดี สิ่งที่ต้องระวังที่สุดคือการไปล่วงเกินรุ่นพี่
ยิ่งมาเห็นสิ่งที่ไม่ควรเห็นเข้าแบบนี้ เขาจึงรีบยกมือปิดตาทั้งสองข้าง พลางหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแกล้งทำเป็นคุยสาย "...อะไรนะ พ่อรับลูกบุญธรรมมาอีกคนแล้ว ให้ผมรีบกลับไปเหรอ? ได้ ผมจะรีบกลับไปเดี๋ยวนี้แหละ"
พอเดินพ้นทางเดินนั้นมาได้ หน้าอกของเฉินเหยียนเช่อยังคงกระเพื่อมไหวไม่หยุด ราวกับเพิ่งได้ล่วงรู้ความลับสะเทือนฟ้าดิน "ที่บอกว่าล่วงเกินราชินีเพลงซ่งน่ะโกหกทั้งเพ หลี่เซียงเซียงก็ไม่รู้ไปฟังพวกเวรตัวไหนปล่อยข่าวลือมา นี่มันคู่รักคู่กัดกันชัด ๆ..."
ซ่งอานหลานชักมือกลับอย่างเก้อเขิน รอจนเฉินเหยียนเช่อเดินลับสายตาไปแล้ว ถึงได้เตะเข้าที่หน้าแข้งของฉินฉางอานไปทีหนึ่ง "ฉันเตือนนายไว้เลยนะ ครั้งหน้าถ้าฉันได้ยินนายพูดจาแซวฉันอีก ฉันไม่สนอะไรแล้วนะ อย่างมากก็แฉความลับของเราสองคนให้หมดเปลือกไปเลย"
"ผมมีความลับอะไรให้แฉด้วยเหรอครับ?" ฉินฉางอานทำสีหน้าเจ้าเล่ห์เล็กน้อย
"ก็ความทะเยอทะยานของคนหนุ่มไฟแรงไงล่ะ ไม่รู้ใครกันนะที่ไปพูดอยู่บนดาดฟ้าว่าภายในหนึ่งปีจะต้องคว้าตำแหน่งนักแต่งคำร้องและทำนองระดับเหรียญทองมาให้ได้" ซ่งอานหลานจงใจดัดเสียงสูง หมายจะรอดูว่าฉินฉางอานได้ยินประโยคนี้แล้วจะแสดงท่าทางประหม่าออกมาบ้างหรือไม่
ผลปรากฏว่า ฉินฉางอานกลับไม่มีท่าทีลนลานเลยแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม เขายังแสดงสีหน้าราวกับจะบอกว่า 'ภายในหนึ่งปีผมต้องคว้าตำแหน่งระดับเหรียญทองมาครองได้แน่นอน' ออกมาเสียด้วยซ้ำ
ซ่งอานหลานที่แผนล้มเหลวไม่เป็นท่าจนปัญญาอย่างสิ้นเชิง ฉินฉางอานคนนี้ต้องเป็นมารชีวิตที่สวรรค์ส่งมาเกิดแน่ ๆ!
ทว่า
ประโยคเมื่อครู่ของซ่งอานหลาน บรรดาผู้เข้าแข่งขันคนอื่น ๆ ก็พลอยได้ยินสิ่งที่ราชินีเพลงซ่งพูดไปด้วยเช่นกัน
"อะไรนะ? เมื่อกี้ราชินีเพลงซ่งบอกว่า อาจารย์ฉินจะคว้าตำแหน่งเหรียญทองภายในปีเดียวเหรอ?"
"ปีเดียวข้ามขั้นจากเหรียญทองแดงไปเหรียญทองเนี่ยนะ มันจะเป็นไปได้ยังไง สมเหตุสมผลที่ไหนกัน พวกนายน่ะฟังผิดกันไปเองแล้ว"
พอเห็นผู้เข้าแข่งขันอยู่กันเยอะ ซ่งอานหลานก็กลับมาวางมาดสาวสวยสุดคูลผู้เย็นชาตามเดิม พร้อมกับแผ่ออร่าความเหนือชั้นออกมาอย่างเป็นธรรมชาติ ยังไงเธอก็เป็นถึงราชินีเพลงแถวหน้า เรื่องรัศมีความสง่างามย่อมต้องโดดเด่นอยู่แล้ว
"ฉันจะรอดูผลงานของนายในรอบรองชนะเลิศนะ" ซ่งอานหลานพูดจบก็หมุนตัวเดินจากไป
"อาจารย์ฉินครับ เมื่อกี้อาจารย์ซ่งพูดอะไรผิดไปหรือเปล่าครับ" ผู้เข้าแข่งขันคนหนึ่งวิ่งเข้ามาถาม
ฉินฉางอานดูเหมือนจะยังอารมณ์ค้างจากเมื่อครู่ เขายิ้มพลางเอ่ยว่า "เธอไม่ได้พูดผิดหรอกครับ อาจารย์ซ่งบอกว่าถ้าผมอยากแต่งเพลงให้เธอ ขั้นต่ำก็ต้องเป็นระดับเหรียญทอง ผมเลยต้องพยายามให้หนักกว่าเดิมเป็นร้อยเท่า เพื่อคว้าตำแหน่งนักแต่งคำร้องและทำนองระดับเหรียญทองมาให้ได้ภายในหนึ่งปี แล้วค่อยแต่งเพลงดี ๆ สักเพลงให้คนสวยระดับประเทศของเราน่ะครับ"
ซ่งอานหลานที่เดิมทีก้าวเดินออกไปแล้ว พอแว่วเสียงตามหลังมาว่าฉินฉางอานนอกจากจะไม่รู้สึกอับอายแล้ว ยังทำเป็นยืดอกภาคภูมิใจ แถมยังพูดจาโอ้อวดไร้สาระขนาดนั้นออกมาอีก เธอก็ทั้งอายทั้งโมโหจนอยากจะหันกลับไปซัดเขาสักยก แต่พอนึกขึ้นได้ว่าคนอยู่เยอะ เธอจึงรีบจ้ำอ้าวออกไปข้างนอก แล้วสั่งให้ผู้จัดการส่วนตัวรีบขับรถมารับกลับบ้านทันที
พอขึ้นมาบนรถ ทรวงอกนุ่มใต้เสื้อสายเดี่ยวลูกไม้ก็กระเพื่อมขึ้นลงตามแรงหายใจด้วยความหงุดหงิด "น่าเจ็บใจนัก คนกวนประสาทแบบนี้ ฉันต้องใช้วิธีไหนถึงจะทำให้เขาประหม่าได้บ้างเนี่ย"
ถึงฉินฉางอานจะเก่งกาจมีความสามารถมากก็เถอะ แต่คำพูดคำจาเขามันน่าหมั่นไส้ชะมัด เจอหน้ากันทีไรถ้าไม่แขวะใส่กัน ก็ต้องคอยหาเรื่องเชือดเฉือนกันทุกที!
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น