ตอนที่ 158 กลุ้มใจจังเลยนะ

สวีอาซานยังจำความรู้สึกตอนอ่านนิยายครั้งแรกได้ มันเหมือนกับคนที่คอยหลบหดตัวอยู่ในซอกมุม ในที่สุดก็ได้พบกับสหายรู้ใจของตัวเอง

ความปีติยินดีและความซาบซึ้งใจพรรค์นั้น มันเกินจะบรรยายออกมาเป็นคำพูดได้จริง ๆ

รู้ตัวอีกที น้ำตาก็ไหลรินอาบสองแก้มเสียแล้ว