บทที่ 142 ไม่อาจปฏิเสธ

หลินจื้อหย่วนสั่งเครื่องดื่มเจี้ยนลี่เป่าให้ซูจิ่นหนึ่งกระป๋อง ส่วนตัวเองสั่งเหล้าขาวมาหนึ่งกา

ในฤดูหนาวที่อากาศเย็นยะเยือกแบบนี้ การได้นั่งในร้านอาหารอุ่นๆ ดื่มเหล้าขาวแกล้มหัวปลาหม้อดิน มันช่างเป็นความรู้สึกที่วิเศษสุดๆ

เหล้าขาวไหลลงคอ ความขุ่นมัวจากเรื่องที่สนามกีฬาเมื่อครู่ก็มลายหายไปจนหมดสิ้น

อารมณ์ของซูจิ่นเองก็ดีขึ้นมาก เธอกินไปยิ้มไปจนตาหยี

“หลินจื้อหย่วน หมูตุ๋นเต้าหู้ยี้นี่อร่อยมากเลย หัวปลาหม้อดินนี่ก็อร่อย”