บทที่ 158 วันส่งท้ายปีเก่า

หลินจื้อหย่วนกลับมาถึงบ้าน พ่อกับแม่ก็อยู่กันพร้อมหน้า

หลินต้าจวินกำลังดูโทรทัศน์ ส่วนหนิงซิ่วเฟินง่วนอยู่กับการทำอาหารในครัว ควันน้ำมันลอยโขมงไปทั่วบ้าน ไม่ต้องถามก็รู้ว่าแม่คงกำลังทอดลูกชิ้นกับแป้งเกลียวทอดอยู่แหงๆ

แป้งเกลียวทอดฝีมือแม่คือที่สุดของความอร่อย นวดแป้งโดยไม่ใช้น้ำสักหยด ใช้แต่ไข่ไก่ล้วนๆ ทอดออกมาเป็นสีแดงอมน้ำตาลแบบสีพุทราจีน กัดเข้าไปคำนึงทั้งหอม นุ่ม และหวานกำลังดี

หลินจื้อหย่วนถอดเสื้อโค้ตออก "แม่ เดี๋ยวผมช่วยทำนะ"

หนิงซิ่วเฟินปรายตามองเขา "รีบออกไปเลยนะ อย่ามาเกะกะ ถ้าอยากช่วยแม่จริงๆ ก็รีบหาลูกสะใภ้มาให้แม่สักคนสิ"